Żegluga liniowa
Słownik kwalifikacji SPL.03 - Obsługa ładunków w portach i terminalach
Żegluga liniowa to forma transportu morskiego polegająca na regularnej obsłudze określonych portów zgodnie z wcześniej ustalonym rozkładem rejsów. Statek kursuje na wyznaczonej trasie, zwykle między stałymi portami, w określonych terminach.
Cechy żeglugi liniowej
Najważniejsze cechy żeglugi liniowej to:
- regularność rejsów – statki odpływają według harmonogramu,
- stała trasa – obsługiwane są wyznaczone porty,
- powtarzalność połączeń – przewozy odbywają się cyklicznie,
- publicznie dostępna oferta przewozowa – wielu załadowców może korzystać z tej samej linii,
- częste wykorzystanie w przewozach kontenerowych i drobnicowych.
Przykład
Jeżeli armator oferuje cotygodniowe połączenie kontenerowe Gdańsk – Hamburg – Rotterdam – Antwerpia według opublikowanego rozkładu, jest to przykład żeglugi liniowej.
Żegluga liniowa a trampowa
Żeglugi liniowej nie należy mylić z żeglugą trampową. Żegluga trampowa nie ma stałego rozkładu ani stałej trasy. Statek jest kierowany tam, gdzie aktualnie znajduje się ładunek i gdzie opłaca się wykonać przewóz.
W skrócie:
- żegluga liniowa – stała trasa, stałe porty, harmonogram,
- żegluga trampowa – brak stałej trasy, rejsy zależne od zleceń.
Znaczenie w portach i terminalach
Dla portów żegluga liniowa jest ważna, ponieważ umożliwia planowanie pracy terminali: załadunku, wyładunku, obsługi kontenerów, pracy sprzętu przeładunkowego i magazynowania. Regularność zawinięć statków pozwala lepiej organizować zasoby portowe.