Żuraw samojezdny

Żuraw samojezdny to urządzenie dźwignicowe wyposażone we własny napęd jazdy, dzięki czemu może samodzielnie przemieszczać się po placu, nabrzeżu portowym lub terminalu. Służy do podnoszenia, przemieszczania oraz odkładania ładunków, m.in. podczas załadunku i rozładunku statków.

Cechy rozpoznawcze

Żuraw samojezdny można rozpoznać po tym, że:
- ma własne podwozie jezdne, np. kołowe lub gąsienicowe,
- nie jest trwale przytwierdzony do jednego miejsca,
- może zmieniać stanowisko pracy bez demontażu,
- posiada wysięgnik, mechanizmy podnoszenia i często dużą przeciwwagę,
- pracuje na placach przeładunkowych, nabrzeżach i w terminalach.

Zastosowanie w portach i terminalach

W portach żurawie samojezdne wykorzystuje się do obsługi ładunków ciężkich, drobnicowych, kontenerów, elementów konstrukcyjnych oraz ładunków ponadgabarytowych. Ich zaletą jest mobilność – jeden żuraw może obsługiwać różne stanowiska przeładunkowe.

Odróżnienie od innych żurawi

• Żuraw stacjonarny – zamocowany na stałe, pracuje w jednym miejscu.
• Żuraw pokładowy – znajduje się na statku i stanowi jego wyposażenie.
• Żuraw samochodowy – zamontowany na podwoziu samochodowym, przystosowany do jazdy po drogach.
• Żuraw samojezdny – porusza się samodzielnie na własnym podwoziu roboczym, często po terenie portu lub terminala.

Wniosek egzaminacyjny

Jeżeli na fotografii widać żuraw z własnym układem jezdnym, który może zmieniać miejsce pracy i nie jest trwale związany z nabrzeżem ani statkiem, należy rozpoznać go jako żuraw samojezdny.