Przejdź do głównej treści

Opłata elektroniczna za drogi krajowe

Słownik kwalifikacji SPL.05 - Organizacja transportu oraz obsługa klientów i kontrahentów

Opłata elektroniczna za przejazd płatnymi drogami krajowymi to należność pobierana za przejazd określonymi odcinkami dróg, najczęściej od pojazdów ciężkich, autobusów oraz zespołów pojazdów przekraczających określoną dopuszczalną masę całkowitą.

W Polsce system poboru opłat elektronicznych był znany m.in. jako viaTOLL, a obecnie funkcjonuje system e-TOLL. W pytaniach egzaminacyjnych często najważniejsza jest nie nazwa systemu, lecz zasada naliczania opłaty.

Od czego zależy wysokość opłaty za 1 km?

Stawka za przejazd 1 km płatnej drogi krajowej zależy przede wszystkim od:

  • kategorii drogi – inna stawka może obowiązywać np. na autostradzie, drodze ekspresowej lub innej drodze krajowej,
  • masy pojazdu – znaczenie ma najczęściej dopuszczalna masa całkowita pojazdu lub zespołu pojazdów,
  • klasy ekologicznej pojazdu – pojazdy spełniające wyższe normy emisji spalin EURO zwykle są objęte korzystniejszą stawką.

Czego nie bierze się pod uwagę?

Przy ustalaniu opłaty za 1 km płatnej drogi krajowej nie decydują takie czynniki jak:

  • pora dnia,
  • pora roku,
  • wielkość firmy transportowej,
  • liczba pojazdów w firmie,
  • masa przewożonego ładunku jako oddzielny parametr,
  • pojemność silnika.

Przykład egzaminacyjny

Jeżeli pytanie brzmi: od czego uzależniona jest wysokość opłaty za przebycie 1 km płatnej drogi krajowej, prawidłowa odpowiedź to: od kategorii drogi, masy pojazdu i klasy ekologicznej pojazdu.

To typowy przykład pytania sprawdzającego znajomość zasad naliczania opłat drogowych w transporcie drogowym.