Transport bimodalny
Słownik kwalifikacji SPL.05 - Organizacja transportu oraz obsługa klientów i kontrahentów
Transport bimodalny to odmiana transportu kombinowanego kolejowo-drogowego, w której ta sama jednostka ładunkowa może poruszać się zarówno po drodze, jak i po torach. Najczęściej jest to specjalnie przystosowana naczepa drogowa, która na odcinku kolejowym zostaje połączona z wózkami kolejowymi.
W systemie bimodalnym nie przewozi się całego samochodu ciężarowego na wagonie. Zamiast tego naczepa staje się elementem składu kolejowego. Dzięki temu ogranicza się masę własną zestawu i lepiej wykorzystuje możliwości kolei.
Cechy systemu bimodalnego
- wykorzystuje naczepy przystosowane do jazdy po drogach i torach,
- na odcinku drogowym naczepa jest ciągnięta przez ciągnik siodłowy,
- na odcinku kolejowym naczepy opiera się na specjalnych wózkach kolejowych,
- nie wymaga klasycznego wagonu-platformy pod każdą naczepę,
- łączy elastyczność transportu drogowego z dużą zdolnością przewozową kolei.
Jak rozpoznać na rysunku?
Zestaw bimodalny wygląda jak skład złożony z naczep drogowych ustawionych jedna za drugą, ale opartych na wózkach kolejowych. Charakterystyczne jest to, że naczepy tworzą pociąg, a nie stoją na pełnych wagonach.
Różnica względem innych systemów
- Ruchoma droga – cały pojazd drogowy, np. ciągnik z naczepą, wjeżdża na specjalny wagon kolejowy.
- System „na barana” – naczepa lub kontener jest przewożony na wagonie kolejowym.
- Transport bimodalny – naczepa sama stanowi część składu kolejowego po osadzeniu na wózkach kolejowych.
Na egzaminie SPL.05 poprawna odpowiedź przy zestawie kolejowo-drogowym z naczepami na wózkach kolejowych to zwykle system bimodalny.