Adaptacja łazienki dla osoby z ograniczoną mobilnością
Słownik kwalifikacji SPO.01 - Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej
Adaptacja łazienki polega na takim dostosowaniu pomieszczenia, aby osoba z niepełnosprawnością, po urazie lub w podeszłym wieku mogła bezpiecznie wykonywać czynności higieniczne. Szczególnie ważne jest to u osób po złamaniu szyjki kości udowej, po endoprotezoplastyce biodra, z zaburzeniami równowagi lub korzystających z balkonika.
Najbezpieczniejsze rozwiązania
W przypadku trudności z wejściem do wanny najlepszym rozwiązaniem jest zwykle zamiana wanny na prysznic, najlepiej niski lub bezprogowy. Prysznic powinien być wyposażony w:
- siedzisko prysznicowe lub krzesełko kąpielowe,
- uchwyty przyścienne ułatwiające siadanie, wstawanie i utrzymanie równowagi,
- matę antypoślizgową lub antypoślizgową powierzchnię brodzika,
- baterię i słuchawkę prysznicową w zasięgu ręki,
- wystarczającą przestrzeń na wejście z balkonikiem lub z pomocą opiekuna.
Dlaczego wanna jest ryzykowna?
Wejście do wanny wymaga wysokiego uniesienia kończyny dolnej, przeniesienia ciężaru ciała i utrzymania równowagi na śliskiej powierzchni. U osoby po złamaniu szyjki kości udowej zwiększa to ryzyko upadku, bólu, przeciążenia stawu biodrowego oraz ponownego urazu.
Czego unikać?
Nie zaleca się stosowania samego stopnia przy wannie jako głównego rozwiązania, ponieważ może on zwiększyć ryzyko potknięcia. Same uchwyty i mata w wannie poprawiają bezpieczeństwo, ale nie eliminują problemu trudnego wejścia do wanny.
Zasada egzaminacyjna
Jeżeli osoba ma trudności z wejściem do wanny i porusza się z balkonikiem, najwłaściwsze jest rozwiązanie ograniczające konieczność przekraczania wysokiego progu: prysznic z siedziskiem, uchwytami i zabezpieczeniem antypoślizgowym.