Akceptacja niepełnosprawności

Akceptacja niepełnosprawności to proces psychicznego przystosowania się osoby do zmian w ciele, sprawności, wyglądzie, samodzielności i pełnionych rolach społecznych. Jest szczególnie trudna, gdy niepełnosprawność pojawia się nagle, np. po wypadku, amputacji lub urazie.

Na czym polega problem z akceptacją?

Osoba może rozumieć swoją sytuację, ale emocjonalnie jej nie przyjmować. Może odczuwać żal, wstyd, złość, lęk przed oceną innych, obniżenie poczucia własnej wartości oraz poczucie utraty dawnego życia.

Typowe objawy trudności w akceptacji to:
- unikanie kontaktów z rówieśnikami lub znajomymi,
- wycofanie społeczne,
- płaczliwość, smutek, stany depresyjne,
- niechęć do rehabilitacji lub korzystania z pomocy,
- nadmierne skupienie na utracie sprawności,
- wstyd związany z wyglądem ciała lub sprzętem ortopedycznym.

Znaczenie w pracy asystenta

Asystent osoby niepełnosprawnej powinien wspierać osobę bez oceniania i bez zmuszania do szybkiej zmiany postawy. Ważne są: empatia, cierpliwość, wzmacnianie samodzielności, zachęcanie do kontaktów społecznych oraz kierowanie do specjalisty, gdy pojawiają się objawy depresji.

Przykład egzaminacyjny

Jeżeli osoba po nagłej amputacji unika przyjaciół, mimo że oni chcą utrzymywać kontakt, a rodzina ją wspiera, najbardziej prawdopodobną przyczyną jest brak akceptacji własnej niepełnosprawności, a nie brak wsparcia ze strony otoczenia.