Ból ucha - postępowanie asystenta
Słownik kwalifikacji SPO.01 - Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej
Ból ucha u podopiecznego jest objawem, którego asystent osoby niepełnosprawnej nie powinien diagnozować ani leczyć samodzielnie. Może być związany m.in. z infekcją, stanem zapalnym, urazem, zatkaniem przewodu słuchowego, problemem stomatologicznym lub powikłaniami po przeziębieniu.
Prawidłowe działanie
W sytuacji zgłoszenia bólu ucha asystent powinien:
- wysłuchać podopiecznego i ustalić, od kiedy występuje ból,
- zapytać o objawy towarzyszące, np. gorączkę, wyciek z ucha, pogorszenie słuchu, zawroty głowy,
- pomóc podopiecznemu w kontakcie z placówką medyczną,
- umówić wizytę u lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, czyli lekarza POZ.
Lekarz POZ oceni stan pacjenta i zdecyduje, czy potrzebne jest leczenie, badanie ucha lub skierowanie do laryngologa.
Czego asystent nie powinien robić?
Asystent nie powinien wykonywać czynności medycznych bez zlecenia, takich jak:
- irygacja, czyli płukanie ucha,
- zakraplanie leków niewskazanych przez lekarza,
- usuwanie woskowiny narzędziami,
- stosowanie ciepłych okładów, jeśli nie ma pewności, że są bezpieczne.
Ważne na egzaminie
Jeżeli w odpowiedziach pojawia się wybór między samodzielnym działaniem a kontaktem z lekarzem, przy bólu ucha najbezpieczniejszą i prawidłową decyzją jest umówienie podopiecznego do lekarza POZ, a nie od razu do specjalisty.