Chód żniwny
Słownik kwalifikacji SPO.01 - Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej
Chód żniwny to charakterystyczny sposób poruszania się osoby z niedowładem połowiczym, najczęściej po przebytym udarze mózgu. Nazywa się go także chodem koszącym, ponieważ kończyna dolna po stronie niedowładu wykonuje ruch podobny do zataczania półkola.
Jak wygląda chód żniwny?
Osoba z chodem żniwnym:
- ma trudność ze zginaniem kończyny dolnej po stronie niedowładu,
- wysuwa chorą nogę bokiem, ruchem okrężnym,
- często ustawia stopę w zgięciu podeszwowym, czyli „na palcach”,
- może mieć usztywnioną kończynę dolną,
- zwykle mniej obciąża stronę niedowładną.
Ruch nogi przypomina koszenie zboża kosą, stąd określenie „żniwny”.
Z czym jest związany?
Chód żniwny najczęściej wynika z uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, np. po udarze mózgu. Towarzyszy mu często niedowład połowiczy, czyli osłabienie siły mięśniowej jednej połowy ciała: kończyny górnej i dolnej po tej samej stronie.
Znaczenie dla opiekuna
Osoba wspierająca powinna:
- zapewnić bezpieczne otoczenie bez przeszkód,
- asekurować podczas chodzenia i transferów,
- zachęcać do korzystania z zaleconych pomocy, np. laski, balkonika lub ortezy,
- nie ciągnąć za kończynę niedowładną,
- wspierać rehabilitację zgodnie z zaleceniami specjalistów.
Zapamiętaj
W pytaniach egzaminacyjnych niedowład połowiczy najczęściej łączy się z chodem żniwnym. Nie należy mylić go z chodem szurającym ani z ataksją.