Dwubiegunowe zaburzenie afektywne
Słownik kwalifikacji SPO.01 - Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej
Dwubiegunowe zaburzenie afektywne to choroba psychiczna, w której występują naprzemiennie lub okresowo epizody obniżonego nastroju oraz epizody nadmiernie podwyższonego nastroju. Dawniej używano określenia zespół depresyjno-maniakalny.
Typowe objawy fazy maniakalnej
W fazie manii osoba może przejawiać:
- euforyczny lub drażliwy nastrój,
- nadmierną aktywność ruchową,
- zmniejszoną potrzebę snu,
- gonitwę myśli i wielomówność,
- impulsywne decyzje, np. niekontrolowane zakupy,
- zawyżoną samoocenę,
- trudność w ocenie konsekwencji swoich działań.
W pytaniach egzaminacyjnych ważną wskazówką są objawy takie jak: euforia, nadmierna aktywność, pobudzenie i impulsywne wydawanie pieniędzy. Sugerują one epizod maniakalny, czyli element zaburzenia dwubiegunowego.
Różnica między zaburzeniem jedno- i dwubiegunowym
W jednobiegunowym zaburzeniu afektywnym występują głównie epizody depresyjne. W dwubiegunowym zaburzeniu afektywnym pojawiają się zarówno okresy depresji, jak i manii lub hipomanii.
Znaczenie w pracy opiekuna
Osoba wspierająca powinna obserwować zmiany zachowania, reagować na ryzykowne decyzje podopiecznego i zachęcać do kontaktu z lekarzem psychiatrą. Nie należy bagatelizować nagłego pobudzenia, bezsenności, impulsywnych zakupów czy poczucia niezwykłej mocy, ponieważ mogą oznaczać nawrót choroby.