Komunikacja z osobą głuchą
Słownik kwalifikacji SPO.01 - Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej
Komunikacja z osobą głuchą powinna być prowadzona z poszanowaniem jej podmiotowości, godności i samodzielności. Asystent zwraca się bezpośrednio do podopiecznego, nawet wtedy, gdy korzysta z pomocy tłumacza języka migowego.
Najważniejsza zasada
Podczas rozmowy z udziałem tłumacza należy mówić do osoby głuchej, a nie do tłumacza. Oznacza to, że asystent powinien:
- utrzymywać kontakt wzrokowy z podopiecznym,
- kierować wypowiedzi bezpośrednio do niego, np. „Jak się Pan czuje?”, a nie „Proszę zapytać go, jak się czuje”,
- mówić spokojnie i naturalnie,
- dawać czas na przetłumaczenie wypowiedzi,
- nie przerywać tłumaczowi ani podopiecznemu.
Rola tłumacza języka migowego
Tłumacz jest pośrednikiem językowym, a nie stroną rozmowy. Jego zadaniem jest wierne przekazanie treści między osobą słyszącą a osobą głuchą. Asystent nie powinien traktować tłumacza jako osoby decydującej za podopiecznego.
Dobre praktyki
Przed rozpoczęciem rozmowy warto upewnić się, że osoba głucha widzi twarz asystenta i tłumacza. Należy zadbać o dobre oświetlenie, ograniczyć hałas i unikać zasłaniania ust. Jeśli podopieczny korzysta z języka migowego, pisma lub innych form komunikacji, należy dostosować sposób porozumiewania się do jego preferencji.
Czego unikać?
Nie należy mówić wyłącznie do tłumacza, odwracać wzroku od podopiecznego ani omawiać jego spraw tak, jakby nie był obecny. Takie zachowanie narusza zasadę podmiotowego traktowania osoby z niepełnosprawnością.