Komunikacja z osobą po udarze
Słownik kwalifikacji SPO.01 - Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej
Po udarze mózgu mogą wystąpić zaburzenia mowy, rozumienia, koncentracji, pamięci oraz sprawności ruchowej. Sposób komunikacji trzeba dostosować do możliwości osoby chorej, szczególnie gdy występuje afazja.
Najważniejsze zasady
W rozmowie z osobą po udarze należy:
- mówić spokojnie, wyraźnie i bez pośpiechu,
- używać prostych zdań,
- zadawać jedno pytanie naraz,
- unikać długich i skomplikowanych poleceń,
- dawać czas na odpowiedź,
- upewniać się, czy osoba zrozumiała komunikat,
- ograniczyć hałas i inne bodźce rozpraszające.
Gdy osoba ma trudność z mówieniem
Jeśli chory rozumie wypowiedzi, ale ma problem z odpowiedzią, najlepiej zadawać pytania umożliwiające krótką odpowiedź, np. jednym słowem lub gestem. Przykłady:
- „Czy boli?”
- „Woda?”
- „Chcesz usiąść?”
- „Tak czy nie?”
Można wspierać komunikację obrazkami, gestami, tablicą z literami lub kartkami z napisami. Nie oznacza to jednak automatycznego rezygnowania z komunikacji słownej.
Czego unikać
Nie należy:
- pośpieszać chorego,
- zawstydzać go z powodu trudności w mówieniu,
- mówić za niego bez potrzeby,
- zadawać kilku pytań naraz,
- wymagać długich, pełnych wypowiedzi.
Dobra komunikacja po udarze wspiera poczucie bezpieczeństwa, zmniejsza frustrację i ułatwia codzienną opiekę.