Mania
Słownik kwalifikacji SPO.01 - Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej
Mania to stan zaburzonego, wyraźnie podwyższonego lub drażliwego nastroju, któremu towarzyszy nadmierna aktywność psychiczna i ruchowa. Najczęściej występuje w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej, ale może pojawić się także po substancjach psychoaktywnych, niektórych lekach lub w chorobach somatycznych.
Typowe objawy manii
Do charakterystycznych objawów należą:
- nadmierna pewność siebie, poczucie wyjątkowych możliwości,
- ignorowanie zagrożeń i podejmowanie ryzykownych decyzji,
- szybkie tempo myślenia, gonitwa myśli,
- nadmierna gadatliwość, trudność w przerwaniu wypowiedzi,
- zmniejszona potrzeba snu i brak odczuwania zmęczenia,
- pobudzenie, wzmożona aktywność,
- rozdrażnienie, impulsywność,
- czasem urojenia wielkościowe lub zachowania agresywne.
Dlaczego mania jest niebezpieczna?
Osoba w manii często nie ma poczucia choroby. Może wydawać pieniądze bez kontroli, podejmować ryzykowne kontakty, prowadzić pojazd mimo pobudzenia, odmawiać leczenia lub narażać siebie i innych. Dlatego ważna jest obserwacja zachowania i szybkie przekazanie informacji rodzinie lub personelowi medycznemu.
Postępowanie asystenta
Asystent osoby niepełnosprawnej powinien:
- zachować spokój i mówić krótko, jasno, bez konfrontacji,
- ograniczać bodźce, hałas i tłum,
- nie wzmacniać nierealnych planów podopiecznego,
- zadbać o bezpieczeństwo osoby i otoczenia,
- zgłosić niepokojące objawy opiekunowi, rodzinie lub lekarzowi,
- wezwać pomoc, gdy występuje agresja, psychoza, zagrożenie życia lub zdrowia.
Ważne rozróżnienie
Mania różni się od depresji, w której dominuje obniżony nastrój, spowolnienie i brak energii. Nie jest też tym samym co zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne ani katatoniczna postać schizofrenii.