Masa solna w terapii zajęciowej
Słownik kwalifikacji SPO.01 - Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej
Masa solna to prosta, miękka masa plastyczna wykorzystywana w zajęciach manualnych i terapii zajęciowej. Jest szczególnie przydatna u osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz ograniczeniami sprawności dłoni, np. przykurczami palców.
Dlaczego masa solna jest dobrym wyborem?
Praca z masą solną:
- angażuje dłonie i palce w sposób łagodny i bezpieczny,
- wspiera ćwiczenie chwytu, ugniatania, wałkowania i rozciągania palców,
- pobudza czucie dotykowe i koordynację wzrokowo-ruchową,
- daje szybki, widoczny efekt pracy, co wzmacnia motywację,
- może być łatwo dostosowana do możliwości osoby podopiecznej.
U osoby ze znaczną niepełnosprawnością intelektualną ważne są zajęcia proste, konkretne, powtarzalne i możliwe do wykonania z pomocą asystenta. Masa solna spełnia te warunki lepiej niż prace w metalu czy obsługa komputera, które wymagają większej precyzji, rozumienia instrukcji i sprawności manualnej.
Przykłady aktywności
Asystent może zaplanować:
- ugniatanie masy obiema dłońmi,
- formowanie kulek, wałeczków i prostych kształtów,
- odciskanie dłoni, palców lub foremek,
- malowanie gotowych prac po wyschnięciu,
- wspólne wykonywanie prostych ozdób.
Zasady pracy asystenta
Zajęcia należy prowadzić spokojnie, etapami i z pokazem. Instrukcje powinny być krótkie, np. „ugnieć”, „zrób kulkę”, „naciśnij”. Nie należy wymagać precyzyjnych efektów — ważniejszy jest udział osoby, ćwiczenie dłoni i poczucie sprawczości.
Masa solna jest więc dobrym narzędziem aktywizującym, usprawniającym i terapeutycznym.