Niedoczynność tarczycy
Słownik kwalifikacji SPO.01 - Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej
Niedoczynność tarczycy to stan, w którym tarczyca wytwarza zbyt mało hormonów tarczycowych. Hormony te regulują tempo przemiany materii, pracę układu nerwowego, serca, skóry i gospodarkę cieplną organizmu.
Typowe objawy
W niedoczynności tarczycy organizm „zwalnia”. Najczęstsze objawy to:
- zwiększona senność i przewlekłe zmęczenie,
- osłabiona aktywność, spowolnienie psychoruchowe,
- przyrost masy ciała mimo braku wyraźnej zmiany diety,
- wypadanie włosów, suchość skóry,
- uczucie zimna, marznięcie,
- zaparcia,
- obniżenie nastroju, problemy z koncentracją,
- wolniejsza praca serca.
Na co zwraca uwagę asystent osoby niepełnosprawnej?
Asystent nie diagnozuje choroby, ale może zauważyć niepokojące zmiany i zgłosić je rodzinie, opiekunowi lub personelowi medycznemu. Szczególnie ważne są: narastająca senność, apatia, przybieranie na wadze, pogorszenie samodzielności, nietolerancja zimna oraz zmiany skóry i włosów.
Różnicowanie z nadczynnością tarczycy
W pytaniach egzaminacyjnych łatwo pomylić niedoczynność z nadczynnością. Niedoczynność zwykle daje objawy „spowolnienia”, a nadczynność objawy „przyspieszenia”, np. chudnięcie, potliwość, uczucie gorąca i nerwowość.
Zapamiętaj
Zestaw: senność + spadek aktywności + przyrost masy ciała + wypadanie włosów silnie sugeruje niedoczynność tarczycy.