Osoba głuchoniewidoma
Słownik kwalifikacji SPO.01 - Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej
Kim jest osoba głuchoniewidoma?
Osoba głuchoniewidoma to osoba, u której występuje jednocześnie niepełnosprawność wzrokowa i słuchowa. Nie oznacza to zawsze całkowitej głuchoty i całkowitej ślepoty. U wielu osób zachowane są resztki wzroku, słuchu albo obu zmysłów, jednak ich łączone ograniczenie znacząco utrudnia codzienne funkcjonowanie.
Najważniejsze cechy głuchoniewidomości
Głuchoniewidomość wpływa przede wszystkim na:
- komunikację z otoczeniem,
- orientację przestrzenną i bezpieczne poruszanie się,
- dostęp do informacji,
- samodzielność w czynnościach dnia codziennego,
- relacje społeczne i uczestnictwo w życiu społecznym.
Czego nie należy mylić?
Osoba głuchoniewidoma nie jest definiowana przez:
- niepełnosprawność intelektualną,
- zaburzenia psychofizyczne,
- niepełnosprawność ruchową.
Te trudności mogą współwystępować, ale nie stanowią istoty głuchoniewidomości. Kluczowe jest równoczesne uszkodzenie wzroku i słuchu.
Wsparcie osoby głuchoniewidomej
Pomoc powinna być dostosowana indywidualnie do możliwości podopiecznego. Może obejmować:
- spokojną, jasną komunikację,
- wykorzystanie dotyku, alfabetu Lorma, pisma Braille’a lub urządzeń wspomagających,
- asekurację podczas przemieszczania się,
- usuwanie barier w otoczeniu,
- zapewnienie poczucia bezpieczeństwa.
W pracy asystenta ważne jest, aby nie wyręczać osoby głuchoniewidomej we wszystkim, lecz wspierać jej możliwie największą samodzielność.