Potrzeba przynależności

Czym jest potrzeba przynależności?

Potrzeba przynależności to potrzeba bycia częścią grupy, utrzymywania relacji z innymi ludźmi oraz odczuwania więzi emocjonalnej z rodziną, przyjaciółmi, sąsiadami lub społecznością. W pracy asystenta osoby niepełnosprawnej jest to ważny obszar wsparcia, ponieważ samotność i izolacja mogą pogarszać samopoczucie psychiczne oraz ograniczać aktywność podopiecznego.

Jak rozpoznać niezaspokojoną potrzebę przynależności?

Może o niej świadczyć m.in.:
- poczucie samotności i izolacji,
- brak kontaktu z rodziną lub przyjaciółmi,
- wycofanie z życia społecznego,
- smutek, apatia, niechęć do wychodzenia z domu,
- mówienie: „nie mam z kim porozmawiać”, „nikt mnie nie odwiedza”.

Przykład egzaminacyjny

Jeżeli podopieczny mówi, że brakuje mu kontaktu z bliskimi, czuje się samotny i odizolowany, to najbardziej prawdopodobnie ma niezaspokojoną potrzebę przynależności, a nie potrzebę podstawową, stabilności czy rozwoju osobistego.

Rola asystenta

Asystent może wspierać zaspokajanie tej potrzeby przez:
- pomoc w nawiązywaniu i podtrzymywaniu kontaktów z rodziną,
- organizowanie spotkań, rozmów telefonicznych lub wideorozmów,
- zachęcanie do udziału w zajęciach grupowych,
- wspieranie uczestnictwa w życiu lokalnej społeczności,
- przeciwdziałanie izolacji społecznej.

Ważne jest, aby asystent nie narzucał kontaktów, lecz uwzględniał wolę, możliwości i komfort podopiecznego.