Przejdź do głównej treści

Pytania pomocnicze - SPO.01

Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej - pytania pomocnicze rozwijające tematy z pytań egzaminacyjnych. Łącznie: 1477. Strona 21 z 23.

Na czym polegają ćwiczenia oporowe w rehabilitacji barku?

Ćwiczenia oporowe polegają na wykonywaniu ruchu przeciwko oporowi, np. gumowej taśmy, sprężyny lub ciężarka. Ich celem jest wzmacnianie mięśni i poprawa stabilizacji stawu.

Dlaczego ćwiczenia z gumową taśmą stosuje się zwykle w końcowym etapie rehabilitacji barku?

W końcowym etapie ból i stan zapalny powinny być już zmniejszone, a ruchomość poprawiona. Dopiero wtedy można bezpieczniej wzmacniać mięśnie przez opór.

Czym różnią się ćwiczenia oporowe od ćwiczeń w odciążeniu?

Ćwiczenia oporowe wymagają pokonania oporu i wzmacniają mięśnie. Ćwiczenia w odciążeniu zmniejszają obciążenie kończyny, dlatego są częściej stosowane wcześniej, przy bólu lub osłabieniu.

Czym ćwiczenia oporowe różnią się od ćwiczeń izometrycznych?

W ćwiczeniach oporowych zwykle występuje ruch w stawie przeciwko oporowi. W ćwiczeniach izometrycznych mięsień napina się statycznie, bez widocznego ruchu w stawie.

Jak bezpiecznie wykonywać ćwiczenia barku z gumową taśmą?

Należy ćwiczyć wolno, kontrolować ruch, nie dopuszczać do ostrego bólu i stosować opór zalecony przez fizjoterapeutę. Ważna jest prawidłowa pozycja ciała i regularność.

Kiedy należy przerwać ćwiczenia barku i skonsultować się ze specjalistą?

Ćwiczenia należy przerwać przy silnym bólu, nagłym osłabieniu ręki, drętwieniu, obrzęku lub wyraźnym pogorszeniu ruchomości. Takie objawy wymagają oceny fizjoterapeuty lub lekarza.

Jaka jest podstawowa kolejność ruchów przy wchodzeniu po schodach po endoprotezie biodra?

Najpierw pacjent stawia na wyższy stopień nogę zdrową. Następnie dostawia nogę operowaną razem z kulą.

Dlaczego podczas wchodzenia po schodach najpierw używa się nogi zdrowej?

Noga zdrowa jest silniejsza i stabilniejsza, dlatego bezpieczniej przenosi ciężar ciała na wyższy stopień. Noga operowana jest wtedy mniej obciążana.

Jaką rolę pełni kula podczas wchodzenia po schodach po operacji biodra?

Kula zwiększa stabilność i odciąża operowaną kończynę. Przy wchodzeniu jest dostawiana razem z nogą operowaną.

Po której stronie powinien asekurować pacjenta asystent podczas chodzenia po schodach?

Asystent powinien znajdować się tak, aby móc szybko zareagować na utratę równowagi, zwykle z boku i nieco za pacjentem przy wchodzeniu. Nie powinien blokować ruchu ani ciągnąć pacjenta.

Jakie błędy są niebezpieczne podczas wchodzenia po schodach po endoprotezie biodra?

Niebezpieczne jest rozpoczynanie wejścia od nogi operowanej, pośpiech, niestabilne ustawienie kuli i brak korzystania z poręczy, gdy jest dostępna. Zwiększa to ryzyko upadku i przeciążenia stawu.

Czym różni się zasada wchodzenia i schodzenia po schodach po endoprotezie biodra?

Przy wchodzeniu najpierw idzie noga zdrowa. Przy schodzeniu zwykle najpierw opuszcza się kulę i nogę operowaną, a dopiero potem dostawia nogę zdrową.

Dlaczego osoba z umiarkowaną niepełnosprawnością intelektualną może pracować w zakładzie pracy chronionej?

Zakład pracy chronionej zapewnia dostosowane warunki, prostsze stanowiska, wsparcie organizacyjne i większe uwzględnienie ograniczeń pracownika.

Czym różni się zakład pracy chronionej od warsztatu terapii zajęciowej?

Zakład pracy chronionej jest miejscem zatrudnienia i pracy zarobkowej. Warsztat terapii zajęciowej służy rehabilitacji i przygotowaniu do możliwej pracy, ale nie jest typowym miejscem zatrudnienia.

Jakie warunki pracy są korzystne dla osoby z umiarkowaną niepełnosprawnością intelektualną?

Najlepsze są zadania proste, powtarzalne, jasno wyjaśnione, wykonywane w spokojnym tempie i pod życzliwym nadzorem.

Czy umiarkowana niepełnosprawność intelektualna całkowicie wyklucza aktywność zawodową?

Nie. Może ograniczać zakres i rodzaj pracy, ale nie wyklucza zatrudnienia, jeśli stanowisko jest odpowiednio dobrane.

Jaką rolę pełni rehabilitacja zawodowa w przygotowaniu do pracy?

Rehabilitacja zawodowa pomaga ocenić możliwości osoby, rozwijać umiejętności potrzebne w pracy i dobrać odpowiednią formę zatrudnienia.

Dlaczego odpowiedź „w każdym przedsiębiorstwie” jest nieprawidłowa?

Nie każde przedsiębiorstwo ma warunki, kadrę i organizację pracy dostosowane do potrzeb osoby z umiarkowaną niepełnosprawnością intelektualną.

Jak asystent może wspierać osobę z niepełnosprawnością intelektualną w podjęciu pracy?

Może pomóc w kontakcie z instytucjami, zrozumieniu obowiązków, organizacji dojazdu i adaptacji w miejscu pracy, dbając jednocześnie o samodzielność podopiecznego.

Czym jest potrzeba przynależności u osoby z niepełnosprawnością?

To potrzeba utrzymywania więzi z innymi ludźmi, bycia częścią rodziny, grupy lub społeczności. Obejmuje kontakty towarzyskie, rodzinne i poczucie akceptacji.

Dlaczego brak kontaktów rodzinnych i towarzyskich wskazuje na niezaspokojenie potrzeby przynależności?

Ponieważ potrzeba przynależności dotyczy relacji społecznych i emocjonalnych więzi z innymi. Ich brak może prowadzić do samotności i izolacji społecznej.

Jak asystent może wspierać zaspokajanie potrzeby przynależności podopiecznego?

Może pomagać w nawiązywaniu i podtrzymywaniu kontaktów, organizować udział w spotkaniach, zajęciach grupowych lub wydarzeniach lokalnych. Ważne jest też wspieranie kontaktu z rodziną, jeśli podopieczny tego chce.

Czym potrzeba przynależności różni się od potrzeby uznania?

Potrzeba przynależności dotyczy więzi i kontaktów z ludźmi. Potrzeba uznania dotyczy szacunku, docenienia, poczucia wartości i akceptacji osiągnięć.

Czym potrzeba przynależności różni się od potrzeby bezpieczeństwa?

Potrzeba bezpieczeństwa dotyczy stabilności, ochrony, zdrowia i przewidywalnych warunków życia. Potrzeba przynależności dotyczy relacji, bliskości i uczestnictwa w życiu społecznym.

Jakie skutki może mieć długotrwały brak kontaktów społecznych?

Może prowadzić do osamotnienia, obniżenia nastroju, wycofania, spadku motywacji i pogorszenia funkcjonowania społecznego. U części osób zwiększa ryzyko depresji.

Jakie objawy ruchowe są najbardziej charakterystyczne dla choroby Parkinsona?

Typowe objawy to spowolnienie ruchowe, drżenie spoczynkowe, sztywność mięśniowa oraz zaburzenia postawy i chodu.

Czym różni się drżenie spoczynkowe od drżenia zamiarowego?

Drżenie spoczynkowe występuje, gdy kończyna pozostaje w bezruchu i jest typowe dla choroby Parkinsona. Drżenie zamiarowe nasila się podczas wykonywania ruchu, np. przy sięganiu po przedmiot.

Dlaczego u osoby z chorobą Parkinsona ruchy stają się wolniejsze?

Spowolnienie ruchowe, czyli bradykinezja, wynika z zaburzeń pracy układu nerwowego odpowiedzialnego za kontrolę ruchu. Osoba może mieć trudność z rozpoczęciem i płynnym wykonywaniem czynności.

Jak może zmieniać się mowa u osoby chorej na Parkinsona?

Mowa może stać się cicha, monotonna, niewyraźna i wolniejsza. Osoba może mieć trudność z wyraźnym artykułowaniem słów.

Jak asystent może wspierać osobę z chorobą Parkinsona w codziennym funkcjonowaniu?

Powinien zapewnić bezpieczeństwo, dawać więcej czasu na wykonanie czynności, pomagać w organizacji dnia oraz zachęcać do aktywności dostosowanej do możliwości podopiecznego.

Jakie trudności w chodzie mogą występować u osoby z chorobą Parkinsona?

Może występować chód drobnymi krokami, pochylona sylwetka, trudność w rozpoczęciu marszu oraz tzw. zastygnięcia, czyli chwilowe zatrzymanie ruchu.

Dlaczego choroby Parkinsona nie należy mylić z chorobą Alzheimera?

Choroba Parkinsona kojarzy się przede wszystkim z zaburzeniami ruchu, takimi jak drżenie i spowolnienie. Choroba Alzheimera dotyczy głównie postępujących zaburzeń pamięci i funkcji poznawczych.

Dlaczego w opisanej sytuacji właściwy jest zasiłek okresowy?

Kobieta ma niski dochód, nieprzekraczający kryterium dochodowego, oraz znajduje się w trudnej sytuacji z powodu choroby nowotworowej. Zasiłek okresowy służy czasowemu wsparciu osób, które nie są w stanie zaspokoić podstawowych potrzeb.

Czym zasiłek okresowy różni się od zasiłku celowego?

Zasiłek okresowy jest przyznawany na pewien czas z powodu trudnej sytuacji życiowej, np. choroby i niskiego dochodu. Zasiłek celowy dotyczy konkretnej potrzeby, np. zakupu leków, żywności lub opału.

Czy alimenty są brane pod uwagę przy ustalaniu dochodu?

Tak. Alimenty są traktowane jako dochód i uwzględnia się je przy ocenie, czy osoba spełnia kryterium dochodowe pomocy społecznej.

Gdzie osoba powinna zgłosić się po zasiłek okresowy?

Do ośrodka pomocy społecznej właściwego dla miejsca zamieszkania, np. MOPS lub GOPS. Tam składany jest wniosek, a pracownik socjalny przeprowadza wywiad środowiskowy.

Jaką rolę może pełnić asystent osoby niepełnosprawnej w takiej sytuacji?

Asystent może udzielić informacji, pomóc w zebraniu dokumentów, umówieniu wizyty w ośrodku pomocy społecznej i towarzyszyć podopiecznej w kontakcie z instytucją. Nie podejmuje jednak decyzji o przyznaniu świadczenia.

Dlaczego dodatek pielęgnacyjny nie jest właściwą odpowiedzią?

Dodatek pielęgnacyjny przysługuje w określonych sytuacjach, np. osobom całkowicie niezdolnym do pracy i samodzielnej egzystencji albo po ukończeniu określonego wieku. W pytaniu kluczowy jest brak środków do życia i spełnienie kryterium dochodowego.

Dlaczego świadczenie pielęgnacyjne nie pasuje do tej sytuacji?

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje opiekunowi, który rezygnuje z pracy, aby opiekować się osobą z niepełnosprawnością. W pytaniu świadczenia potrzebuje sama chora kobieta, a nie jej opiekun.

Jakie stopnie niepełnosprawności obowiązują w polskim orzecznictwie?

Obowiązują trzy stopnie: lekki, umiarkowany i znaczny. Nie ma stopnia określanego formalnie jako „duży”.

Dlaczego 20-letnia osoba pobierająca zasiłek pielęgnacyjny może mieć umiarkowany stopień niepełnosprawności?

Osoba powyżej 16. roku życia z umiarkowanym stopniem może otrzymać zasiłek pielęgnacyjny, jeśli jej niepełnosprawność powstała przed ukończeniem 21 lat.

Kiedy osoba powyżej 16. roku życia może otrzymać zasiłek pielęgnacyjny bez dodatkowego warunku wieku powstania niepełnosprawności?

Gdy ma orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności. Wtedy nie analizuje się warunku powstania niepełnosprawności przed 21. rokiem życia.

Jaka instytucja ustala stopień niepełnosprawności?

Stopień niepełnosprawności ustala powiatowy zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności. W razie odwołania sprawę rozpatruje wojewódzki zespół.

Czym różni się orzeczenie o niepełnosprawności u dziecka od stopnia niepełnosprawności u osoby dorosłej?

U dzieci do 16. roku życia orzeka się niepełnosprawność bez określania stopnia. Stopnie: lekki, umiarkowany i znaczny stosuje się wobec osób, które ukończyły 16 lat.

Jaki jest najważniejszy wniosek egzaminacyjny z pytania o 20-latka pobierającego zasiłek pielęgnacyjny?

Należy wybrać odpowiedź: znaczny lub umiarkowany stopień niepełnosprawności. Odpowiedzi ze stopniem „dużym” są błędne, bo taki stopień formalnie nie istnieje.

Dlaczego masa solna jest odpowiednia dla osoby z przykurczem palców dłoni?

Jest miękka i plastyczna, dlatego pozwala ćwiczyć chwyt, ugniatanie i ruchy palców bez dużego obciążenia. Może wspierać utrzymanie sprawności manualnej.

Jak należy dobierać zajęcia dla osoby ze znaczną niepełnosprawnością intelektualną?

Zajęcia powinny być proste, bezpieczne, konkretne i dostosowane do możliwości osoby. Najlepiej sprawdzają się czynności powtarzalne, z krótką instrukcją i pokazem.

Dlaczego ręczne prace w metalu nie są najlepszym wyborem w opisanej sytuacji?

Wymagają większej precyzji, siły, kontroli ruchu i zachowania zasad bezpieczeństwa. Przy przykurczu palców oraz znacznej niepełnosprawności intelektualnej mogą być zbyt trudne i ryzykowne.

Jaką rolę pełni asystent podczas zajęć manualnych?

Asystent organizuje bezpieczne warunki, pokazuje czynność, wspiera podopiecznego i dostosowuje tempo pracy. Nie wyręcza całkowicie, lecz pomaga w możliwie samodzielnym wykonaniu zadania.

Jakie cele terapeutyczne mogą mieć zajęcia z masą solną?

Mogą usprawniać dłonie, pobudzać czucie dotykowe, rozwijać koordynację wzrokowo-ruchową i wzmacniać poczucie sprawczości. Dodatkowo mogą działać relaksująco.

Dlaczego obsługa komputera może być nieodpowiednia dla osoby z przykurczem palców?

Obsługa klawiatury i myszy wymaga precyzyjnych ruchów palców. Przy przykurczach może być trudna, męcząca lub frustrująca, jeśli nie zastosuje się specjalnych pomocy.

Na czym polega dostosowanie stopnia trudności zajęć manualnych?

Polega na uproszczeniu czynności, wydłużeniu czasu pracy, użyciu większych elementów i ograniczeniu liczby etapów. Zadanie powinno być możliwe do wykonania z pomocą, ale bez przeciążania osoby.

Dlaczego osoba korzystająca z pomocy wolontariusza powinna zapewnić mu bezpieczne warunki działania?

Ponieważ wolontariusz wykonuje pomoc na rzecz tej osoby i nie powinien być narażany na zagrożenia zdrowia lub życia. Bezpieczeństwo umożliwia prawidłowe i odpowiedzialne udzielanie wsparcia.

Jakie informacje osoba z niepełnosprawnością powinna przekazać wolontariuszowi przed rozpoczęciem pomocy?

Powinna przekazać informacje potrzebne do bezpiecznego wykonania zadania, np. o ograniczeniach ruchowych, ryzyku upadku, uszkodzonym sprzęcie lub innych zagrożeniach. Nie musi ujawniać danych prywatnych, które nie mają związku z pomocą.

Czy wolontariusz powinien znać dochody osoby, której pomaga?

Nie, dane o dochodach nie są potrzebne do zwykłego udzielania pomocy wolontariackiej. Takie informacje mogą być wymagane przez instytucje pomocy społecznej, ale nie przez wolontariusza.

Czy osoba korzystająca z pomocy ma obowiązek zapewnić wolontariuszowi wyżywienie?

Nie ma takiego ogólnego obowiązku. Może to zrobić dobrowolnie, ale nie jest to podstawowe zadanie osoby wspieranej wobec wolontariusza.

Jakie przykłady zagrożeń w domu podopiecznego mogą dotyczyć wolontariusza?

Mogą to być śliskie podłogi, brak oświetlenia, luźne przewody, agresywne zwierzęta, ciężkie przedmioty do przenoszenia lub brak środków higieny przy czynnościach opiekuńczych.

Czym różni się pomoc wolontariusza od pracy specjalisty medycznego?

Wolontariusz udziela wsparcia w zakresie ustalonych czynności, ale nie powinien wykonywać zadań wymagających kwalifikacji medycznych, jeśli ich nie posiada. Granice jego działań muszą być jasno określone.

Jak najprościej zapamiętać definicję ataksji?

Ataksja oznacza nieskoordynowane ruchy. Najważniejsze skojarzenie egzaminacyjne: osoba chce wykonać ruch, ale robi to niezgrabnie i nieprecyzyjnie.

Jakie objawy mogą sugerować ataksję u podopiecznego?

Chwiejny chód, problemy z równowagą, trudność w trafieniu ręką do celu, niezgrabność ruchów oraz kłopoty z czynnościami precyzyjnymi, np. zapinaniem guzików.

Dlaczego osoba z ataksją jest narażona na upadki?

Zaburzona koordynacja i równowaga utrudniają bezpieczne chodzenie, skręcanie, wstawanie i omijanie przeszkód. Dlatego ważna jest profilaktyka upadków.

Jak asystent może wspierać osobę z ataksją w codziennym funkcjonowaniu?

Powinien dbać o bezpieczne otoczenie, asekurować podczas przemieszczania się, zachęcać do używania zaleconych pomocy oraz nie ponaglać przy czynnościach wymagających precyzji.

Czym różni się ataksja od mrowienia kończyn?

Mrowienie to zaburzenie czucia, czyli parestezja. Ataksja dotyczy głównie koordynacji ruchów, a nie samego odczuwania bodźców.

Czy ataksja oznacza osłabienie mięśni?

Nie musi. W ataksji problemem jest koordynacja ruchu, a niekoniecznie siła mięśni. Osoba może mieć siłę, ale jej ruchy są nieprecyzyjne.

Czy problemy z mówieniem zawsze oznaczają ataksję?

Nie. Problemy z mówieniem mogą mieć różne przyczyny, np. afazję lub dyzartrię. W ataksji mogą czasem występować zaburzenia mowy, ale kluczowym objawem są nieskoordynowane ruchy.

Potwierdzenie

Informacja