Resuscytacja krążeniowo-oddechowa dorosłego
Słownik kwalifikacji SPO.01 - Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej
Resuscytacja krążeniowo-oddechowa (RKO) to działania podejmowane u osoby, która jest nieprzytomna i nie oddycha prawidłowo. Celem RKO jest podtrzymanie krążenia krwi i dostarczania tlenu do mózgu do czasu przyjazdu zespołu ratownictwa medycznego lub użycia AED.
Najważniejsza proporcja
U osoby dorosłej standardowa proporcja wynosi:
30 uciśnięć klatki piersiowej : 2 wdechy ratunkowe
Oznacza to, że po wykonaniu 30 uciśnięć należy wykonać 2 oddechy ratunkowe, a następnie ponownie wrócić do uciśnięć.
Jak wykonywać uciśnięcia?
- ułóż poszkodowanego na twardym podłożu,
- połóż dłonie na środku klatki piersiowej,
- uciskaj mostek na głębokość około 5–6 cm,
- wykonuj uciśnięcia z częstością 100–120/min,
- po każdym uciśnięciu pozwól klatce piersiowej wrócić do pierwotnego położenia.
Kiedy rozpocząć RKO?
RKO rozpoczyna się, gdy osoba:
- jest nieprzytomna,
- nie oddycha lub oddycha nieprawidłowo, np. pojedynczymi westchnięciami,
- nie reaguje na głos i delikatne potrząśnięcie.
Ważne dla egzaminu
W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących resuscytacji dorosłego najczęściej oczekiwana odpowiedź to 30 : 2. Jeśli ratownik nie potrafi lub nie chce wykonywać oddechów ratunkowych, powinien prowadzić przynajmniej ciągłe uciśnięcia klatki piersiowej do czasu przyjazdu pomocy.