Stopnie niepełnosprawności
Słownik kwalifikacji SPO.01 - Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej
W polskim systemie orzekania wyróżnia się trzy podstawowe stopnie niepełnosprawności: lekki, umiarkowany i znaczny. Stopień określa, w jakim zakresie naruszona sprawność organizmu wpływa na codzienne funkcjonowanie, pracę oraz potrzebę pomocy ze strony innych osób.
Lekki stopień niepełnosprawności
Dotyczy osoby, której sprawność organizmu jest naruszona, ale ograniczenia są stosunkowo niewielkie. Osoba może mieć obniżoną zdolność do pracy lub potrzebować pomocy technicznych, np. aparatu słuchowego, okularów, kul, odpowiedniego stanowiska pracy.
Umiarkowany stopień niepełnosprawności
Oznacza poważniejsze ograniczenia. Osoba może być niezdolna do pracy albo zdolna do pracy jedynie w warunkach chronionych. Może też wymagać czasowej lub częściowej pomocy innych osób w pełnieniu ról społecznych.
Znaczny stopień niepełnosprawności
Jest najwyższym z trzech stopni. Dotyczy osoby, która nie jest zdolna do samodzielnej egzystencji albo wymaga stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób. Może pracować tylko wtedy, gdy pozwala na to jej stan i gdy warunki pracy są odpowiednio dostosowane.
Ważne na egzaminie
W pytaniach egzaminacyjnych trzeba zwracać uwagę na słowa kluczowe:
- stała lub długotrwała pomoc → znaczny stopień,
- częściowa albo czasowa pomoc → umiarkowany stopień,
- obniżona zdolność do pracy, ale samodzielność zachowana → lekki stopień.
Określenia takie jak „średni”, „niewielki” czy „bardzo ciężki” nie są prawidłowymi nazwami stopni niepełnosprawności w tym systemie.