Terapia ogrodnicza

Terapia ogrodnicza inaczej hortiterapia, to forma aktywizacji i rehabilitacji wykorzystująca kontakt z roślinami oraz wykonywanie prostych prac ogrodniczych. Może obejmować sadzenie, podlewanie, przesadzanie roślin, pielęgnację rabat, obserwację przyrody lub planowanie upraw.

Kiedy jest szczególnie wskazana?

Terapia ogrodnicza jest dobrym wyborem, gdy osoba:
- przed chorobą lub wypadkiem lubiła ogród i przebywanie na zewnątrz,
- potrzebuje aktywności dostosowanej do nowych możliwości fizycznych,
- wymaga poprawy samopoczucia, motywacji i poczucia sprawczości,
- korzysta z wózka inwalidzkiego, ale chce nadal realizować dawne zainteresowania.

W pytaniu egzaminacyjnym pani Anna przed wypadkiem lubiła pracę w ogródku i przebywanie na zewnątrz. Dlatego najlepszą propozycją jest terapia ogrodnicza, ponieważ nawiązuje do jej wcześniejszych zainteresowań i może być dostosowana do aktualnej sprawności.

Dostosowanie do osoby na wózku

Asystent powinien zadbać o bezpieczeństwo i dostępność, np. przez:
- podwyższone grządki lub donice na odpowiedniej wysokości,
- szerokie, równe ścieżki bez progów,
- lekkie narzędzia z przedłużonymi uchwytami,
- miejsce do odpoczynku w cieniu,
- pomoc przy przenoszeniu ziemi, wody lub cięższych przedmiotów.

Znaczenie dla podopiecznego

Terapia ogrodnicza wspiera aktywność, samodzielność, relaks i integrację społeczną. Pozwala osobie z niepełnosprawnością kontynuować pasje mimo ograniczeń ruchowych, zamiast rezygnować z ważnych dla niej form spędzania czasu.