Terapia wspomnień
Słownik kwalifikacji SPO.01 - Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej
Terapia wspomnień to metoda pracy polegająca na odwoływaniu się do wcześniejszych doświadczeń życiowych osoby. Wykorzystuje rozmowy, fotografie, przedmioty, muzykę, zapachy lub nagrania, które pomagają przywołać ważne wydarzenia i emocje.
Dla kogo jest stosowana?
Najczęściej wykorzystuje się ją w pracy z:
- osobami starszymi,
- osobami z demencją,
- osobami z zaburzeniami pamięci,
- podopiecznymi doświadczającymi samotności lub obniżenia nastroju.
Celem terapii wspomnień jest wzmacnianie tożsamości, poczucia ciągłości życia, poprawa nastroju oraz pobudzanie komunikacji.
Przykłady działań
W terapii można wykorzystać:
- oglądanie albumów rodzinnych,
- słuchanie muzyki z młodości,
- rozmowę o dawnych zwyczajach,
- tworzenie „księgi życia”,
- kontakt z przedmiotami kojarzącymi się z przeszłością.
Dlaczego nie pasuje do opisanego przypadku?
W pytaniu opisana jest 10-letnia dziewczynka z zespołem Downa i ciężką niepełnosprawnością intelektualną, która lubi zwierzęta i ma trudności społeczne. Terapia wspomnień nie jest tu najlepszym wyborem, ponieważ wymaga odwoływania się do doświadczeń autobiograficznych i zwykle jest kierowana głównie do osób starszych lub z zaburzeniami pamięci. W tym przypadku bardziej trafna jest terapia z udziałem psów.