Urojenia prześladowcze
Słownik kwalifikacji SPO.01 - Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej
Czym są urojenia prześladowcze?
Urojenia prześladowcze to fałszywe, chorobowe przekonania, że dana osoba jest obserwowana, śledzona, podsłuchiwana, oszukiwana, atakowana lub że inni ludzie mają wobec niej złe zamiary. Osoba przeżywająca urojenia jest zwykle mocno przekonana o ich prawdziwości, mimo braku realnych dowodów.
Przykłady urojeń prześladowczych
- „Ludzie mnie obserwują i chcą mi zaszkodzić”.
- „Sąsiedzi mnie podsłuchują”.
- „Ktoś mnie śledzi”.
- „Personel chce mnie otruć lekami”.
W pytaniu egzaminacyjnym podopieczna słyszy wrogie głosy i uważa, że jest ciągle obserwowana. Przekonanie o obserwowaniu i wrogich zamiarach innych osób wskazuje właśnie na urojenia prześladowcze.
Różnica między urojeniami a omamami
- Urojenia dotyczą fałszywych przekonań, np. „ktoś mnie śledzi”.
- Omamy to spostrzeżenia bez realnego bodźca, np. słyszenie głosów, których nie słyszą inni.
U jednej osoby mogą występować oba objawy jednocześnie, szczególnie w przebiegu zaburzeń psychotycznych, np. schizofrenii.
Postępowanie asystenta
Asystent osoby niepełnosprawnej nie powinien wyśmiewać ani agresywnie zaprzeczać przeżyciom podopiecznej. Należy mówić spokojnie, zadbać o bezpieczeństwo, ograniczyć bodźce i w razie nasilenia objawów powiadomić odpowiednie osoby lub służby medyczne.