Wezwanie pogotowia ratunkowego
Słownik kwalifikacji SPO.01 - Udzielanie pomocy i organizacja wsparcia osobie niepełnosprawnej
Wezwanie pogotowia ratunkowego jest jednym z podstawowych działań w sytuacji nagłego zagrożenia zdrowia lub życia. Asystent osoby niepełnosprawnej powinien umieć szybko ocenić sytuację i przekazać dyspozytorowi najważniejsze informacje.
Kiedy wzywać pogotowie?
Pogotowie należy wezwać m.in. gdy osoba:
- leży na podłodze i nie wiadomo, co się stało,
- jest nieprzytomna lub ma zaburzenia świadomości,
- ma trudności z oddychaniem,
- skarży się na silny ból w klatce piersiowej,
- doznała urazu, upadku lub podejrzenia złamania,
- ma objawy udaru, zawału, napadu padaczkowego lub hipoglikemii.
Numery alarmowe
W Polsce można zadzwonić pod:
- 112 – ogólny numer alarmowy,
- 999 – pogotowie ratunkowe.
Jakie informacje podać dyspozytorowi?
Należy mówić spokojnie i konkretnie:
1. Gdzie doszło do zdarzenia – dokładny adres, piętro, kod do domofonu.
2. Co się stało – np. „osoba leży na podłodze, nie wiem, czy upadła”.
3. Jaki jest stan osoby – czy reaguje, oddycha, krwawi, ma uraz.
4. Kto dzwoni – imię, nazwisko, numer telefonu.
Ważna zasada
Nie wolno rozłączać się jako pierwszy. Należy wykonywać polecenia dyspozytora i pozostać przy osobie poszkodowanej do przyjazdu zespołu ratownictwa medycznego.