Choroba wrzodowa żołądka
Słownik kwalifikacji SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej
Choroba wrzodowa żołądka polega na powstaniu ubytku w błonie śluzowej żołądka. Może powodować ból w nadbrzuszu, pieczenie, nudności, odbijanie, uczucie pełności po posiłku, a czasem wymioty. U osób starszych objawy mogą być mniej typowe, dlatego ważna jest obserwacja podopiecznego.
Rola opiekuna
Opiekun nie diagnozuje i nie leczy wrzodów, ale wspiera pacjenta w przestrzeganiu zaleceń lekarskich i dietetycznych. Powinien zwracać uwagę na regularność posiłków, sposób przygotowania potraw oraz reakcję organizmu na jedzenie.
Zalecenia żywieniowe
W chorobie wrzodowej zwykle stosuje się dietę lekkostrawną, niedrażniącą błony śluzowej żołądka. Zaleca się:
- potrawy gotowane w wodzie lub na parze,
- dania duszone bez wcześniejszego obsmażania,
- posiłki ciepłe, ale nie bardzo gorące,
- małe porcje spożywane regularnie,
- unikanie potraw tłustych, smażonych i ciężkostrawnych.
Niewskazane są potrawy smażone na smalcu, maśle lub pieczone w dużej ilości tłuszczu zwierzęcego, ponieważ mogą nasilać dolegliwości żołądkowe.
Produkty, które mogą drażnić żołądek
Należy ograniczać lub eliminować produkty ostre, kwaśne, bardzo tłuste, mocną kawę, alkohol, napoje gazowane oraz potrawy wzdymające, jeśli nasilają objawy.
Sygnały alarmowe
Opiekun powinien pilnie zgłosić personelowi medycznemu lub lekarzowi: wymioty z krwią, smoliste stolce, silny ból brzucha, nagłe osłabienie, omdlenie lub gwałtowną utratę masy ciała.