Ciepły okład
Słownik kwalifikacji SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej
Ciepły okład to zabieg miejscowy polegający na ogrzewaniu wybranej części ciała podopiecznego. Może być stosowany m.in. w celu zmniejszenia napięcia mięśni, poprawy ukrwienia tkanek, łagodzenia bólu lub przygotowania miejsca do dalszych czynności pielęgnacyjnych — zawsze zgodnie z zaleceniem i stanem podopiecznego.
Materiały potrzebne do wykonania ciepłego okładu
Do przygotowania tradycyjnego ciepłego okładu wykorzystuje się:
- dwie flanele — jedna stanowi warstwę bezpośrednio przy skórze, druga pomaga utrzymać ciepło,
- ceratkę — zabezpiecza przed przemoczeniem i ogranicza utratę ciepła,
- elastyczny bandaż — służy do umocowania okładu, bez nadmiernego ucisku.
W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest rozróżnienie materiałów: przy ciepłym okładzie prawidłowy zestaw to dwie flanele oraz ceratka, a nie lignina, wata czy sama gaza.
Zasady bezpieczeństwa
Przed założeniem okładu należy sprawdzić stan skóry, zapytać podopiecznego o odczucia i upewnić się, że temperatura nie jest zbyt wysoka. U osób starszych szczególnie łatwo o oparzenie, ponieważ mogą mieć zaburzone czucie, cieńszą skórę lub problemy z krążeniem.
Nie należy stosować ciepła na miejsca z ostrym stanem zapalnym, krwawieniem, świeżym urazem, obrzękiem niewiadomego pochodzenia ani przy zaburzeniach czucia bez wyraźnego zalecenia personelu medycznego.
Na co zwrócić uwagę?
Okład powinien być dobrze umocowany, ale nie może uciskać kończyny ani utrudniać krążenia. W trakcie zabiegu należy obserwować skórę, samopoczucie podopiecznego oraz zgłaszane dolegliwości.