Dysfunkcja narządu wzroku
Słownik kwalifikacji SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej
Dysfunkcja narządu wzroku oznacza częściową lub całkowitą utratę zdolności widzenia. Może obejmować słabowidzenie, znaczne ograniczenie pola widzenia, problemy z rozpoznawaniem kształtów i kolorów albo całkowitą ślepotę.
Znaczenie w codziennym funkcjonowaniu
Osoba z dysfunkcją wzroku może mieć trudności z:
- samodzielnym poruszaniem się w przestrzeni publicznej,
- odczytywaniem informacji wizualnych, np. rozkładów jazdy, numerów pojazdów, oznaczeń pomieszczeń,
- bezpiecznym przechodzeniem przez jezdnię,
- orientacją w nowych miejscach,
- korzystaniem z komunikacji miejskiej.
Ułatwienia dla osób z dysfunkcją wzroku
W przestrzeni publicznej stosuje się rozwiązania, które zastępują lub uzupełniają informacje wzrokowe bodźcami słuchowymi i dotykowymi. Należą do nich:
- sygnalizacja dźwiękowa na przejściach dla pieszych,
- napisy i piktogramy w alfabecie Braille’a,
- wypukłe oznaczenia przycisków i numerów,
- ścieżki prowadzące z wypukłą fakturą na chodnikach,
- komunikaty głosowe w autobusach, tramwajach i pociągach,
- kontrastowe oznaczenia schodów i krawędzi peronów.
Dlaczego sygnały dźwiękowe i Braille pomagają?
Sygnalizacja dźwiękowa informuje osobę niewidomą lub słabowidzącą, kiedy może bezpiecznie przejść przez ulicę. Piktogramy z nadrukiem Braille’a umożliwiają odczytanie informacji dotykiem, np. w pojeździe komunikacji miejskiej.
Ważne w egzaminie
Jeżeli w pytaniu pojawiają się sygnały dźwiękowe, alfabet Braille’a, oznaczenia dotykowe lub kontrastowe oznaczenia, najczęściej chodzi o wsparcie osoby z dysfunkcją narządu wzroku, a nie słuchu, mowy czy ruchu.