Komunikacja z osobą głuchoniemą
Słownik kwalifikacji SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej
Osoba głuchoniema ma jednocześnie poważne trudności ze słyszeniem i komunikacją werbalną. W opiece najważniejsze jest dobranie takiego sposobu porozumiewania się, który jest dla podopiecznego zrozumiały, bezpieczny i nie narusza jego godności.
Najczęściej stosowane sposoby komunikacji
W pracy z osobą głuchoniemą opiekun powinien wykorzystywać przede wszystkim:
- język migowy – jeśli podopieczny się nim posługuje,
- notatki zapisane na kartce – proste, krótkie komunikaty pisemne,
- gesty naturalne i mimikę – wspierają zrozumienie przekazu,
- kontakt wzrokowy – należy mówić lub migać twarzą zwróconą do podopiecznego.
Przykład komunikatu pisemnego: „Czy chce Pan teraz zjeść obiad?” zamiast długiego, złożonego zdania.
Zasady dobrej komunikacji
Opiekun powinien:
- upewnić się, że podopieczny patrzy na niego przed rozpoczęciem rozmowy,
- mówić spokojnie i wyraźnie, jeśli osoba czyta z ruchu warg,
- nie krzyczeć – głuchota nie oznacza, że głośniejszy głos pomoże,
- stosować krótkie zdania i jednoznaczne polecenia,
- dać czas na odpowiedź,
- sprawdzić, czy komunikat został dobrze zrozumiany.
Czego nie mylić?
Pismo Braille’a i alfabet punktowy są przeznaczone głównie dla osób niewidomych lub słabowidzących, a nie dla osób głuchoniemych. Symbole Blissa i piktogramy mogą być używane w komunikacji alternatywnej, ale nie są podstawową metodą komunikacji z osobą głuchoniemą, jeśli zna ona język migowy lub potrafi czytać.
W pytaniach egzaminacyjnych właściwą odpowiedzią będzie zwykle: język migowy i notatki zapisane na kartce.