Monitorowanie parametrów życiowych

Monitorowanie parametrów życiowych polega na regularnej ocenie podstawowych funkcji organizmu. W pierwszej pomocy pozwala szybko zauważyć pogorszenie stanu osoby poszkodowanej i przekazać ważne informacje zespołowi ratownictwa medycznego.

Co należy monitorować?

Do najważniejszych parametrów i obserwacji należą:

• świadomość — czy osoba odpowiada logicznie, czy staje się senna, splątana lub traci przytomność,
• oddech — czy jest obecny, regularny, zbyt wolny, zbyt szybki, świszczący lub utrudniony,
• tętno — jego obecność, częstość i regularność,
• ciśnienie tętnicze — jeśli opiekun ma ciśnieniomierz i potrafi go użyć,
• kolor skóry — bladość, sinica, nadmierna potliwość,
• nasilenie objawów — np. mowy, niedowładu, bólu, duszności.

Monitorowanie w podejrzeniu udaru

U osoby przytomnej z podejrzeniem udaru po wezwaniu pomocy medycznej opiekun powinien obserwować, czy nie dochodzi do pogorszenia świadomości, zaburzeń oddychania lub narastania objawów neurologicznych. Ważne jest także zanotowanie godziny wystąpienia pierwszych objawów.

Dlaczego to ważne?

Parametry życiowe informują, czy stan osoby jest stabilny. Jeśli osoba straci przytomność, ale oddycha prawidłowo, należy rozważyć ułożenie jej w pozycji bezpiecznej. Jeśli przestanie oddychać prawidłowo, trzeba rozpocząć resuscytację i postępować zgodnie z zasadami pierwszej pomocy.

Monitorowanie nie zastępuje wezwania pomocy — jest działaniem wykonywanym po powiadomieniu służb ratunkowych.