Nerwica
Słownik kwalifikacji SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej
Nerwica to potoczne określenie zaburzeń nerwicowych, najczęściej związanych z przewlekłym lękiem, napięciem psychicznym i objawami somatycznymi, czyli odczuwanymi w ciele. Obecnie w medycynie częściej używa się nazw takich jak zaburzenia lękowe, zaburzenia adaptacyjne czy zaburzenia pod postacią somatyczną.
Typowe objawy
U osoby z nerwicą mogą występować zarówno objawy psychiczne, jak i fizyczne:
- niepokój, napięcie, drażliwość,
- obniżony nastrój, stany depresyjne,
- bóle głowy,
- bóle brzucha, nudności, uczucie ścisku w żołądku,
- kołatanie serca,
- trudności z oddychaniem, uczucie duszności,
- zaburzenia snu,
- nadmierne zamartwianie się.
W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest rozpoznanie zestawu: lęk + dolegliwości somatyczne + brak cech psychozy. Taki obraz najczęściej sugeruje nerwicę.
Czego opiekun nie powinien robić?
Opiekun nie diagnozuje choroby psychicznej samodzielnie i nie bagatelizuje objawów. Bóle brzucha, głowy czy duszność mogą mieć także przyczyny somatyczne, dlatego należy obserwować podopiecznego i zgłosić niepokojące objawy lekarzowi lub pielęgniarce.
Postępowanie opiekuna
Opiekun osoby starszej powinien:
- zachować spokój i zapewnić poczucie bezpieczeństwa,
- wysłuchać podopiecznego bez oceniania,
- obserwować częstotliwość i nasilenie objawów,
- zachęcać do kontaktu z lekarzem,
- reagować natychmiast, jeśli pojawia się silna duszność, ból w klatce piersiowej, myśli samobójcze lub nagłe pogorszenie stanu.
Różnicowanie
Nerwicy nie należy mylić z manią, w której dominuje nadmiernie podwyższony nastrój i pobudzenie, ani z psychozą czy schizofrenią, gdzie mogą występować omamy, urojenia i zaburzony kontakt z rzeczywistością.