Pierwsza pomoc przy oparzeniu
Słownik kwalifikacji SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej
Oparzenie to uszkodzenie skóry lub głębszych tkanek spowodowane działaniem wysokiej temperatury, pary wodnej, substancji chemicznych, prądu lub promieniowania. W opiece nad osobą starszą częste są oparzenia termiczne, np. gorącą wodą, herbatą, parą wodną lub rozgrzanym naczyniem.
Najważniejsza zasada
Pierwszą czynnością przy świeżym oparzeniu termicznym jest schładzanie oparzonego miejsca pod chłodną, bieżącą wodą. Zwykle zaleca się chłodzenie przez około 20 minut, najlepiej jak najszybciej po urazie.
Chłodzenie:
- zmniejsza ból,
- ogranicza pogłębianie się uszkodzenia tkanek,
- zmniejsza obrzęk,
- poprawia komfort poszkodowanego.
Czego nie wolno robić?
Przy oparzeniu nie należy:
- przykładać lodu bezpośrednio do skóry,
- smarować rany maścią, tłuszczem, masłem ani kremem bez zalecenia medycznego,
- przemywać oparzenia wodą utlenioną lub spirytusem,
- przebijać pęcherzy,
- odrywać przyklejonej odzieży od skóry.
Lód może dodatkowo uszkodzić tkanki, a środki drażniące, takie jak woda utleniona, mogą opóźniać gojenie.
Co zrobić po schłodzeniu?
Po schłodzeniu należy delikatnie osłonić oparzenie jałowym, suchym opatrunkiem lub czystą tkaniną. Trzeba obserwować stan osoby starszej i ocenić rozległość oraz głębokość oparzenia.
Kiedy wezwać pomoc medyczną?
Pomoc medyczna jest potrzebna szczególnie wtedy, gdy oparzenie jest rozległe, głębokie, obejmuje twarz, dłonie, stopy, okolice krocza, drogi oddechowe albo gdy poszkodowanym jest osoba starsza, schorowana lub z zaburzeniami czucia. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub wezwać pogotowie.