Udar niedokrwienny mózgu
Słownik kwalifikacji SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej
Udar niedokrwienny mózgu powstaje wtedy, gdy dochodzi do zamknięcia lub znacznego zwężenia naczynia doprowadzającego krew do części mózgu. Skutkiem jest niedotlenienie tkanki mózgowej i zaburzenie funkcji zależnych od uszkodzonego obszaru.
Możliwe następstwa udaru
U osoby starszej po udarze mogą wystąpić między innymi:
- niedowład kończyny górnej lub dolnej,
- zaburzenia mowy, np. afazja,
- trudności z połykaniem,
- zaburzenia równowagi i większe ryzyko upadków,
- pogorszenie sprawności w czynnościach dnia codziennego,
- obniżenie nastroju, lęk lub wycofanie.
Rola opiekuna
Opiekun nie powinien automatycznie wyręczać podopiecznego we wszystkim. Po udarze bardzo ważne jest wspieranie zachowanej samodzielności i stopniowe ćwiczenie czynności, które są jeszcze możliwe do wykonania. Jeśli podopieczna ma niewielki niedowład ręki, właściwe jest przygotowywanie posiłków razem z nią, a nie całkowite przejmowanie tej czynności.
Przykłady wsparcia w kuchni
Opiekun może:
- przygotować bezpieczne stanowisko pracy,
- podać produkty i sprzęty w zasięgu sprawniejszej ręki,
- zachęcać do wykonywania prostych etapów, np. mieszania, smarowania, układania produktów,
- zastosować naczynia adaptacyjne lub antypoślizgowe podkładki,
- nadzorować czynności grożące skaleczeniem lub oparzeniem.
Celem opieki jest bezpieczeństwo, ale także utrzymanie sprawności, poczucia sprawczości i godności osoby starszej.