Ułożenie osoby z niedowładem połowiczym na wózku
Słownik kwalifikacji SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej
Niedowład połowiczy oznacza osłabienie siły mięśniowej jednej strony ciała, np. prawej kończyny górnej i dolnej. Może występować m.in. po udarze mózgu. W przypadku wiotkiego niedowładu kończyny są słabe, bezwładne i wymagają prawidłowego podparcia.
Zasady bezpiecznego ułożenia na wózku
Osobę z wiotkim niedowładem połowiczym należy sadzać tak, aby:
- tułów był ustawiony stabilnie i możliwie symetrycznie,
- plecy przylegały do oparcia wózka,
- biodra były dosunięte do tyłu siedziska,
- niedowładna stopa była całą powierzchnią ustawiona na podnóżku,
- niedowładna kończyna górna była ułożona z przodu i nieco wyżej, np. na poduszce, stoliku lub podłokietniku.
Dlaczego nie wolno zostawiać ręki w zwisie?
Pozostawienie niedowładnej kończyny górnej w swobodnym zwisie może prowadzić do:
- bólu barku,
- podwichnięcia stawu barkowego,
- obrzęku ręki,
- urazów i otarć,
- pogłębiania nieprawidłowego ułożenia kończyny.
Kończyna górna powinna być podparta, lekko wysunięta do przodu i ułożona nieco wyżej, aby poprawić komfort oraz zmniejszyć ryzyko obrzęków.
Ułożenie kończyny dolnej
Niedowładnej stopy nie należy pozostawiać na podłodze ani opierać tylko na pięcie. Cała stopa powinna znajdować się stabilnie na podnóżku wózka. Zmniejsza to ryzyko zsunięcia się kończyny, urazu oraz zaburzeń krążenia.
Najważniejsza zasada egzaminacyjna
Przy wiotkim niedowładzie połowiczym: stopa strony niedowładnej całą powierzchnią na podnóżku, a ręka strony niedowładnej z przodu, podparta i nieco wyżej.