Wsparcie emocjonalne osoby umierającej
Słownik kwalifikacji SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej
Wsparcie emocjonalne osoby umierającej polega na towarzyszeniu podopiecznemu w końcowej fazie choroby z szacunkiem, spokojem i życzliwością. Celem nie jest aktywizowanie na siłę ani unikanie rozmów, lecz zmniejszanie lęku, poczucia samotności i cierpienia psychicznego.
Najważniejsze działania opiekuna
Opiekun powinien:
- być obecny i dostępny dla podopiecznego,
- słuchać bez oceniania i bez przerywania,
- okazywać życzliwość, cierpliwość i empatię,
- respektować potrzeby chorego, także potrzebę ciszy,
- zapewniać poczucie bezpieczeństwa,
- szanować godność, intymność i decyzje osoby chorej,
- umożliwiać kontakt z bliskimi, jeśli podopieczny tego chce,
- informować personel medyczny o niepokoju, bólu lub zmianach stanu chorego.
Czego należy unikać?
Nie należy ograniczać rozmów z podopiecznym tylko dlatego, że jest w końcowej fazie choroby. Błędem jest także narzucanie aktywności, bagatelizowanie lęku, składanie fałszywych obietnic typu „na pewno będzie dobrze” albo rozmowa o chorym tak, jakby go nie było.
Znaczenie w egzaminie
W pytaniach dotyczących końcowej fazy choroby najczęściej oczekuje się odpowiedzi związanej z empatią, obecnością, wsparciem emocjonalnym, poszanowaniem godności i życzliwością. Opiekun nie zastępuje lekarza ani psychologa, ale jego spokojna obecność ma ogromne znaczenie dla komfortu osoby umierającej.