Zaburzenia hipochondryczne

Zaburzenia hipochondryczne polegają na nadmiernym, uporczywym lęku o zdrowie oraz przekonaniu lub silnym podejrzeniu, że choruje się na poważną chorobę somatyczną, mimo braku wystarczających podstaw medycznych.

Typowe objawy

Osoba z zaburzeniami hipochondrycznymi może:
- stale obawiać się ciężkiej choroby, np. nowotworu, choroby serca, choroby neurologicznej,
- często obserwować swoje ciało i interpretować zwykłe dolegliwości jako objaw poważnej choroby,
- wielokrotnie prosić o badania lub konsultacje lekarskie,
- nie uspokajać się mimo prawidłowych wyników badań,
- często mówić o swoim zdrowiu, śmierci, bólu lub nieuleczalnej chorobie,
- odczuwać silny niepokój, napięcie, drażliwość i trudności ze snem.

Znaczenie w opiece nad osobą starszą

U seniorów lęk o zdrowie może nasilać się z powodu chorób przewlekłych, samotności, utraty sprawności lub doświadczeń związanych ze śmiercią bliskich. Opiekun nie diagnozuje zaburzenia, ale powinien uważnie obserwować podopiecznego i reagować na niepokojące zachowania.

Postępowanie opiekuna

W kontakcie z osobą przejawiającą objawy hipochondryczne należy:
- zachować spokój i cierpliwość,
- nie wyśmiewać ani nie bagatelizować lęku podopiecznego,
- wysłuchać obaw i okazać zrozumienie,
- zachęcać do konsultacji z lekarzem, psychologiem lub psychiatrą,
- wspierać regularne przyjmowanie zaleconych leków,
- pomagać w utrzymaniu codziennej aktywności i kontaktów społecznych.

Ważne

Zaburzenia hipochondryczne różnią się od realnej choroby somatycznej. Jednak każdą nową, nagłą lub nasilającą się dolegliwość u osoby starszej należy potraktować poważnie i zgłosić personelowi medycznemu.