Zasada akceptacji w opiece
Słownik kwalifikacji SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej
Zasada akceptacji oznacza uznanie podopiecznego za osobę mającą własne poglądy, doświadczenia, potrzeby, emocje i sposób życia. W pracy opiekuńczo-wspierającej polega przede wszystkim na szanowaniu odmienności podopiecznego, nawet jeśli opiekun nie zgadza się z jego opiniami lub wyborami.
Akceptacja nie oznacza zgadzania się ze wszystkim ani biernego przyzwalania na zachowania zagrażające zdrowiu lub bezpieczeństwu. Oznacza natomiast postawę szacunku, cierpliwości i niedyskryminowania osoby starszej.
Jak objawia się zasada akceptacji?
W praktyce opiekun:
- słucha podopiecznego bez wyśmiewania i oceniania,
- szanuje jego przekonania religijne, polityczne, rodzinne i obyczajowe,
- nie narzuca własnych poglądów,
- zwraca się do podopiecznego z szacunkiem,
- uwzględnia jego przyzwyczajenia i preferencje, jeśli nie zagrażają bezpieczeństwu,
- traktuje podopiecznego jako osobę, a nie jako przedmiot opieki.
Czym akceptacja nie jest?
Zasada akceptacji nie polega na:
- zgadzaniu się z podopiecznym we wszystkich sprawach,
- podejmowaniu decyzji za niego bez potrzeby,
- ignorowaniu ryzyka dla zdrowia,
- traktowaniu podopiecznego przedmiotowo,
- lekceważeniu jego zdania z powodu wieku, choroby lub niesamodzielności.
Przykład
Jeśli podopieczny ma inne poglądy niż opiekun, opiekun nie powinien go krytykować ani przekonywać na siłę. Powinien wysłuchać, okazać szacunek i prowadzić rozmowę spokojnie. Właśnie dlatego poprawną odpowiedzią w pytaniu egzaminacyjnym jest: szanowanie jego różnych poglądów.