Zmiana pozycji osoby leżącej
Słownik kwalifikacji SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej
Zmiana pozycji osoby leżącej to podstawowa czynność opiekuńczo-pielęgnacyjna wykonywana u podopiecznych niesamodzielnych, osłabionych, w stanie terminalnym lub długotrwale unieruchomionych. Jej celem jest zapewnienie komfortu, zmniejszenie bólu, ułatwienie oddychania oraz profilaktyka odleżyn i przykurczów.
Zasady bezpieczeństwa
Przed zmianą pozycji opiekun powinien:
- poinformować podopiecznego o wykonywanej czynności, nawet jeśli kontakt jest ograniczony,
- zadbać o intymność i spokój,
- ustawić łóżko na odpowiedniej wysokości, jeśli jest taka możliwość,
- zabezpieczyć dreny, cewnik, tlenoterapię lub inne akcesoria medyczne,
- pracować blisko ciała podopiecznego, z ugiętymi kolanami, chroniąc własny kręgosłup.
Obracanie na bok twarzą do opiekuna
Gdy podopieczny nie współpracuje, opiekun powinien wykonywać ruch spokojnie i płynnie. Przy obracaniu osoby na bok, twarzą do siebie, ręce należy podłożyć pod plecy i pośladki. Taki chwyt umożliwia kontrolowane przetoczenie tułowia i miednicy, czyli najcięższych części ciała.
Nie należy ciągnąć podopiecznego za szyję, kończyny ani barki, ponieważ grozi to bólem, urazem stawów, uszkodzeniem skóry lub nasileniem duszności.
Po zmianie pozycji
Po ułożeniu na boku należy sprawdzić:
- czy podopieczny oddycha swobodnie,
- czy nie uciska na przewody, fałdy bielizny lub twarde elementy łóżka,
- czy kończyny są podparte,
- czy skóra w miejscach narażonych na ucisk nie jest zaczerwieniona.
U osób w stanie terminalnym szczególnie ważna jest delikatność, obserwacja reakcji bólowych i poszanowanie godności.