Afazja czuciowa

Afazja czuciowa to zaburzenie rozumienia mowy, najczęściej powstające po uszkodzeniu mózgu, np. w wyniku udaru mózgu. Pacjent słyszy dźwięki, ale nie rozumie znaczenia słów i zdań. Problem nie polega więc na głuchocie ani na braku inteligencji.

Najważniejsze cechy

• pacjent nie pojmuje słów usłyszanych,
• może mówić płynnie, ale wypowiedzi bywają nielogiczne lub niezrozumiałe,
• często nie zdaje sobie sprawy z błędów w mowie,
• ma trudność z wykonywaniem poleceń słownych,
• może reagować nieadekwatnie do sytuacji, bo nie rozumie komunikatu.

Czym nie jest afazja czuciowa?

Afazja czuciowa nie oznacza całkowitej niemożności mówienia. To bardziej typowe dla ciężkiej afazji ruchowej lub innych zaburzeń. Nie jest też tym samym co dyzartria, czyli trudność z artykulacją wynikająca np. z osłabienia mięśni mowy.

Wsparcie osoby z afazją czuciową

Opiekun powinien mówić spokojnie, prostymi zdaniami i wspierać komunikat gestem, mimiką lub obrazkiem. Warto ograniczyć hałas, zadawać jedno pytanie naraz i sprawdzać zrozumienie, nie zakładając automatycznie, że pacjent celowo nie wykonuje polecenia.

W egzaminie kluczowe jest zapamiętanie: afazja czuciowa = zaburzone rozumienie mowy, pacjent nie pojmuje słów usłyszanych.