Cechy tętna
Słownik kwalifikacji SPO.03 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie podopiecznej
Podczas pomiaru tętna u osoby dorosłej ocenia się nie tylko liczbę uderzeń serca na minutę, ale także jego jakość. W pytaniach egzaminacyjnych najważniejszy zestaw cech to: częstotliwość, napięcie i rytm.
Częstotliwość tętna
Częstotliwość oznacza liczbę uderzeń serca w ciągu 1 minuty. U osoby dorosłej w spoczynku prawidłowo wynosi zwykle około 60–100 uderzeń/min.
Odchylenia:
- tachykardia – tętno przyspieszone, powyżej 100/min,
- bradykardia – tętno zwolnione, poniżej 60/min.
Wartość tętna może zmieniać się po wysiłku, stresie, gorączce, bólu, odwodnieniu lub przy chorobach układu krążenia.
Rytm tętna
Rytm określa, czy uderzenia tętna pojawiają się w równych odstępach czasu. Tętno może być:
- miarowe – uderzenia są regularne,
- niemiarowe – odstępy między uderzeniami są nierówne.
Niemiarowe tętno należy zgłosić personelowi medycznemu, szczególnie gdy towarzyszą mu duszność, osłabienie, ból w klatce piersiowej lub zawroty głowy.
Napięcie tętna
Napięcie tętna oznacza opór wyczuwany podczas uciskania tętnicy palcami. Może być np. dobrze wyczuwalne, słabe, nitkowate lub twarde. Ocena napięcia pomaga zauważyć niepokojące zmiany w krążeniu.
Ważne na egzaminie
Przy mierzeniu tętna zwraca się uwagę na: częstotliwość, napięcie i rytm. Nie należy mylić tych cech z przypadkowymi określeniami, takimi jak długość, twardość czy wypadanie.