Konfabulacje

Konfabulacje to nieświadome wypełnianie luk pamięciowych zmyślonymi treściami, które osoba uznaje za prawdziwe. Nie są celowym kłamstwem — podopieczny zwykle nie ma świadomości, że podaje nieprawdziwe informacje.

Na czym polegają?

Osoba może opowiadać wydarzenia, które:
- nigdy nie miały miejsca,
- wydarzyły się inaczej,
- dotyczą innego czasu lub innych osób,
- są połączeniem prawdziwych wspomnień i elementów zmyślonych.

Przykład: podopieczny twierdzi, że rano był w pracy, mimo że od wielu lat jest na emeryturze i przebywa w DPS.

Kiedy mogą występować?

Konfabulacje mogą pojawiać się m.in. u osób z:
- zaburzeniami pamięci,
- otępieniem,
- uszkodzeniami mózgu,
- zespołem Korsakowa,
- niektórymi chorobami psychicznymi lub neurologicznymi.

Jak reagować jako opiekun?

Opiekun nie powinien wyśmiewać ani ostro konfrontować podopiecznego. Ważne jest spokojne podejście, zapewnienie bezpieczeństwa i obserwacja. Jeśli konfabulacje nasilają się lub utrudniają funkcjonowanie, należy zgłosić to personelowi medycznemu lub psychologowi.

Różnica względem natręctw

Konfabulacje dotyczą głównie pamięci i nieprawdziwych relacji zdarzeń. Natręctwa natomiast obejmują uporczywe myśli lub przymusowe czynności, np. wielokrotne mycie rąk.