Monitorowanie parametrów życiowych
Słownik kwalifikacji SPO.03 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie podopiecznej
Monitorowanie parametrów życiowych polega na regularnym sprawdzaniu podstawowych wskaźników stanu organizmu. W opiece nad podopiecznym wykonuje się je przede wszystkim metodą pomiaru, ponieważ daje konkretne, porównywalne wartości liczbowe.
Najczęściej monitorowane parametry
Do podstawowych parametrów życiowych należą:
- temperatura ciała,
- tętno,
- ciśnienie tętnicze krwi,
- częstość oddechów,
- saturacja krwi tlenem, jeśli dostępny jest pulsoksymetr,
- poziom glukozy we krwi, u osób chorujących na cukrzycę.
Dlaczego stosuje się pomiar?
Pomiar pozwala ustalić, czy wynik mieści się w normie, pogarsza się, poprawia albo wymaga pilnej reakcji. Dzięki temu opiekun może szybko zauważyć niepokojące zmiany, np. gorączkę, tachykardię, duszność, spadek ciśnienia lub hipoglikemię.
Pomiar a inne metody
- Pomiar – właściwa metoda oceny parametrów życiowych, np. termometrem, ciśnieniomierzem, glukometrem.
- Obserwacja – pomaga zauważyć objawy, np. bladość, potliwość, duszność, ale nie zastępuje pomiaru.
- Ankieta – służy do zebrania subiektywnych informacji od podopiecznego.
- Analiza dokumentacji – pozwala poznać wcześniejsze wyniki, ale nie pokazuje aktualnego stanu.
Ważne zasady
Wyniki należy zapisywać zgodnie z procedurą placówki, zgłaszać odchylenia personelowi medycznemu i wykonywać pomiary spokojnie, z zachowaniem higieny oraz bezpieczeństwa podopiecznego.