Napad toniczno-kloniczny – pierwsza pomoc
Słownik kwalifikacji SPO.03 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie podopiecznej
Napad toniczno-kloniczny to napad drgawkowy przebiegający zwykle z nagłą utratą przytomności, sztywnością ciała, a następnie rytmicznymi drgawkami kończyn. U podopiecznego może pojawić się ślinotok, sinienie, bezwiedne oddanie moczu oraz krótki bezdech. Po napadzie często występuje senność, splątanie i osłabienie.
Najważniejsze działanie podczas napadu
Podstawowym zadaniem opiekuna jest zabezpieczenie podopiecznego przed urazami, szczególnie głowy. Należy:
- zachować spokój i obserwować przebieg napadu,
- usunąć z otoczenia twarde, ostre lub niebezpieczne przedmioty,
- podłożyć coś miękkiego pod głowę, np. złożoną bluzę, ręcznik lub poduszkę,
- rozluźnić uciskającą odzież przy szyi,
- kontrolować czas trwania napadu.
Czego nie wolno robić?
Podczas napadu toniczno-klonicznego nie należy:
- wkładać niczego do jamy ustnej, np. szpatułki, łyżki, palców,
- próbować otwierać ust na siłę,
- przytrzymywać kończyn w celu zatrzymania drgawek,
- podawać jedzenia, picia ani leków doustnych,
- przenosić podopiecznego, jeśli nie grozi mu bezpośrednie niebezpieczeństwo.
Przytrzymywanie kończyn może spowodować urazy mięśni, stawów lub kości. Wkładanie przedmiotów do ust grozi uszkodzeniem zębów, zadławieniem lub urazem jamy ustnej.
Co zrobić po ustąpieniu drgawek?
Po zakończeniu napadu, jeśli podopieczny oddycha, należy ułożyć go w pozycji bezpiecznej bocznej, zapewnić spokój i kontrolować oddech. Nie należy zostawiać osoby samej do czasu odzyskania pełnej świadomości.
Kiedy wezwać pomoc medyczną?
Pogotowie należy wezwać szczególnie wtedy, gdy napad trwa dłużej niż 5 minut, napady powtarzają się, doszło do urazu, występują trudności w oddychaniu, jest to pierwszy napad w życiu albo dotyczy dziecka bez wcześniejszego rozpoznania padaczki.