Niedosłuch u podopiecznego
Słownik kwalifikacji SPO.03 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie podopiecznej
Niedosłuch to częściowe ograniczenie zdolności słyszenia. Może dotyczyć jednego lub obu uszu i mieć różne nasilenie: od trudności w słyszeniu cichej mowy po prawie całkowity brak odbioru dźwięków. U osoby podopiecznej niedosłuch utrudnia przede wszystkim komunikację, orientację w otoczeniu oraz samodzielne załatwianie spraw wymagających rozmowy.
Dlaczego opiekun jest potrzebny?
Osoba z poważnym niedosłuchem może potrzebować wsparcia szczególnie w sytuacjach formalnych, np. podczas załatwiania spraw urzędowych, wizyt w przychodni, banku lub podczas rozmów telefonicznych. Trudność polega nie na samej czynności fizycznej, ale na odbiorze informacji, zrozumieniu pytań, poleceń i decyzji.
Zasady komunikacji
Opiekun powinien:
- mówić wyraźnie, spokojnie i niezbyt szybko,
- stać twarzą do podopiecznego, aby umożliwić czytanie z ruchu warg,
- ograniczyć hałas w tle,
- upewniać się, czy informacja została zrozumiana,
- zapisywać ważne informacje, terminy i zalecenia,
- nie krzyczeć bez potrzeby, ponieważ może to zniekształcać mowę.
Rola opiekuna
Opiekun nie powinien wyręczać podopiecznego we wszystkim, jeśli nie jest to konieczne. Jego zadaniem jest wspieranie samodzielności: pomoc w zrozumieniu komunikatów, dopilnowanie przekazania informacji oraz zapewnienie poczucia bezpieczeństwa. W sprawach urzędowych ważne jest także poszanowanie prywatności i zgody podopiecznego na udział opiekuna w rozmowie.