Niepełnosprawność sensoryczna
Słownik kwalifikacji SPO.03 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie podopiecznej
Niepełnosprawność sensoryczna dotyczy zaburzeń funkcjonowania narządów zmysłów, przede wszystkim słuchu i wzroku. Obejmuje sytuacje, w których osoba ma ograniczoną możliwość odbierania bodźców z otoczenia.
Najczęstsze rodzaje
- niepełnosprawność słuchowa – niedosłuch, głuchota, głuchoniemota,
- niepełnosprawność wzrokowa – słabowidzenie, niewidzenie.
Przykłady
Do niepełnosprawności sensorycznej zalicza się m.in. osobę, która:
- utraciła słuch po chorobie,
- urodziła się z głuchotą,
- straciła wzrok w wyniku urazu,
- ma znaczne ograniczenie widzenia mimo korekcji.
Znaczenie w opiece
Opiekun powinien dostosować sposób komunikacji i wsparcia do rodzaju zaburzenia. U osoby z utratą słuchu ważne mogą być: kontakt wzrokowy, wyraźna artykulacja, gesty, pismo, język migowy lub urządzenia wspomagające słyszenie.
Wskazówka egzaminacyjna
Jeżeli w pytaniu pojawia się utrata słuchu lub utrata wzroku, najczęściej chodzi o niepełnosprawność sensoryczną. W podanym przykładzie zapalenie opon mózgowych spowodowało utratę słuchu, więc jest to niepełnosprawność sensoryczna.