Ocena oddechu
Słownik kwalifikacji SPO.03 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie podopiecznej
Ocena oddechu to element obserwacji stanu podopiecznego. Pozwala szybko zauważyć zaburzenia oddychania, pogorszenie stanu zdrowia lub sytuację zagrożenia życia.
Co ocenia się podczas analizy oddechu?
Podstawowe cechy oddechu to:
- częstotliwość oddechów – liczba oddechów w ciągu 1 minuty,
- rytm oddechu – regularność wdechów i wydechów,
- charakter oddechu – sposób oddychania, np. oddech płytki, głęboki, przyspieszony, zwolniony, duszność.
W pytaniach egzaminacyjnych prawidłowa odpowiedź zwykle wskazuje właśnie te trzy elementy: częstotliwość, rytm i charakter oddechu.
Jak prawidłowo obserwować oddech?
Oddech najlepiej oceniać dyskretnie, ponieważ osoba świadoma pomiaru może mimowolnie zmienić sposób oddychania. Obserwuje się ruchy klatki piersiowej lub brzucha przez pełną minutę.
Podczas obserwacji należy zwrócić uwagę, czy oddech jest:
- regularny czy nieregularny,
- spokojny czy wysiłkowy,
- płytki czy głęboki,
- cichy czy z dodatkowymi odgłosami, np. świstem, charczeniem,
- połączony z dusznością, sinicą, kaszlem lub niepokojem.
Kiedy oddech wymaga pilnej reakcji?
Niepokojące objawy to m.in. bardzo szybki lub bardzo wolny oddech, trudność w mówieniu z powodu duszności, sinienie ust, nagła duszność, bezdech, świszczący oddech lub znaczny wysiłek oddechowy.
W takiej sytuacji opiekun powinien zapewnić bezpieczeństwo podopiecznemu, ułożyć go w pozycji ułatwiającej oddychanie, obserwować stan i wezwać pomoc zgodnie z procedurami.