Ocena stanu poszkodowanego
Słownik kwalifikacji SPO.03 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie podopiecznej
Ocena stanu poszkodowanego to szybkie sprawdzenie, czy osoba po wypadku jest przytomna, oddycha i nie ma bezpośredniego zagrożenia życia. W pierwszej pomocy najważniejsze jest rozpoznanie stanów wymagających natychmiastowej reakcji.
Kolejność oceny
Przed podejściem do poszkodowanego należy zadbać o bezpieczeństwo własne, poszkodowanego i otoczenia oraz wezwać pomoc, jeśli sytuacja tego wymaga.
Podstawowa ocena obejmuje:
- ocenę świadomości – sprawdzenie, czy poszkodowany reaguje na głos i dotyk,
- drożność dróg oddechowych – upewnienie się, że nic nie blokuje oddychania,
- ocenę oddechu – obserwację ruchów klatki piersiowej, słuchanie i wyczuwanie oddechu,
- ocenę akcji serca/krążenia – zwrócenie uwagi na oznaki krążenia, np. ruch, kaszel, prawidłowy oddech, ewentualnie tętno, jeśli ratownik potrafi je ocenić,
- ocenę rozmiaru obrażeń – szybkie sprawdzenie widocznych urazów, krwawień, deformacji, oparzeń lub ran.
Co jest najważniejsze egzaminacyjnie?
W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących wypadku drogowego priorytetem nie jest pomiar ciśnienia, temperatury czy szczegółowy wywiad. Najpierw sprawdza się funkcje życiowe: drogi oddechowe, oddech, krążenie oraz rozmiar obrażeń.
Typowy błąd
Nie należy mylić oceny stanu poszkodowanego z rutynowym monitorowaniem parametrów u podopiecznego. W nagłym wypadku liczy się szybka ocena zagrożenia życia i podjęcie działań ratunkowych.