Oparzenie – pierwsza pomoc
Słownik kwalifikacji SPO.03 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie podopiecznej
Oparzenie to uszkodzenie skóry lub głębszych tkanek spowodowane działaniem wysokiej temperatury, substancji chemicznych, prądu lub promieniowania. W pytaniach egzaminacyjnych często pojawia się oparzenie gorącą wodą lub parą wodną.
Najważniejsza zasada
W pierwszej kolejności należy schłodzić oparzone miejsce chłodną, bieżącą wodą. Zwykle zaleca się chłodzenie przez około 20 minut, najlepiej jak najszybciej po urazie. Woda powinna być chłodna, ale nie lodowata.
Co powinien zrobić opiekun?
- przerwać działanie czynnika parzącego, np. odsunąć poszkodowanego od źródła pary,
- schładzać oparzoną skórę pod bieżącą wodą,
- zdjąć biżuterię, zegarek lub ciasną odzież z okolicy oparzenia, jeśli nie przykleiły się do skóry,
- po schłodzeniu osłonić ranę jałowym, suchym opatrunkiem,
- obserwować stan poszkodowanego i w razie potrzeby wezwać pomoc medyczną.
Czego nie wolno robić?
Nie należy smarować świeżego oparzenia maściami, tłuszczem, kremami ani preparatami ziołowymi. Nie wolno przemywać oparzenia spirytusem, ponieważ dodatkowo podrażnia i uszkadza tkanki. Nie powinno się też przekłuwać pęcherzy.
Kiedy wezwać pomoc?
Pomoc medyczna jest konieczna, gdy oparzenie jest rozległe, głębokie, dotyczy twarzy, dłoni, stóp, krocza, dróg oddechowych albo gdy poszkodowanym jest dziecko, osoba starsza lub przewlekle chora.