Opieka terminalna
Słownik kwalifikacji SPO.03 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie podopiecznej
Opieka terminalna dotyczy osoby znajdującej się w ostatnim etapie nieuleczalnej, postępującej choroby. Jej celem nie jest wyleczenie, lecz zapewnienie możliwie największego komfortu, spokoju, godności i poczucia bezpieczeństwa.
Najważniejsze zadania opiekuna
Opiekun powinien przede wszystkim:
- zachować spokój i opanowanie,
- rozpoznawać i zaspokajać bieżące potrzeby podopiecznego,
- zapewniać komfort fizyczny, np. wygodną pozycję, czystość, dostęp do picia, ciszę,
- wspierać emocjonalnie obecnością i życzliwą rozmową,
- szanować godność, intymność i decyzje chorego,
- obserwować stan podopiecznego i zgłaszać niepokojące objawy personelowi medycznemu.
Czego opiekun nie powinien robić samodzielnie?
Opiekun nie powinien przekraczać swoich kompetencji. Podawanie leków przeciwbólowych, wykonywanie zabiegów medycznych czy specjalistycznych opatrunków odbywa się zgodnie z uprawnieniami i zaleceniami personelu medycznego. Opiekun może pomagać, obserwować i informować, ale nie zastępuje lekarza ani pielęgniarki.
Potrzeby osoby umierającej
W ostatnim etapie choroby szczególne znaczenie mają potrzeby:
- bezpieczeństwa,
- bliskości i obecności drugiego człowieka,
- łagodzenia lęku,
- poszanowania godności,
- komfortu fizycznego,
- kontaktu z rodziną lub osobami ważnymi dla chorego.
Klucz egzaminacyjny
W pytaniach o opiekę nad osobą w ostatnim etapie choroby najczęściej najważniejsza jest postawa opiekuna: spokój, empatia, obecność i zaspokajanie potrzeb podopiecznego. Dlatego poprawna odpowiedź wskazuje na zachowanie spokoju i spełnianie potrzeb chorego.