Pionizacja podopiecznego
Słownik kwalifikacji SPO.03 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie podopiecznej
Pionizacja to stopniowe przechodzenie osoby leżącej do pozycji siedzącej, stojącej, a następnie do chodzenia. Jest szczególnie ważna po długotrwałym leżeniu w łóżku, ponieważ organizm musi ponownie przystosować się do pozycji pionowej.
Prawidłowa kolejność działań
Podczas pionizowania pacjenta po długim unieruchomieniu należy zachować kolejność:
- Podniesienie z poduszek lub ustawienie wyższej pozycji tułowia.
- Opuszczenie nóg poza łóżko.
- Siedzenie na krawędzi łóżka i obserwacja samopoczucia.
- Stanie przy łóżku z asekuracją.
- Krótki spacer, jeśli stan pacjenta na to pozwala.
Taka sekwencja zmniejsza ryzyko zawrotów głowy, omdlenia, upadku i przeciążenia układu krążenia.
Na co zwraca uwagę opiekun?
Opiekun powinien obserwować:
- bladość skóry,
- potliwość,
- zawroty głowy,
- osłabienie,
- duszność,
- przyspieszone tętno,
- zgłaszane przez pacjenta złe samopoczucie.
Jeśli pojawią się niepokojące objawy, należy przerwać pionizację, pomóc podopiecznemu wrócić do bezpiecznej pozycji i poinformować personel medyczny.
Zasady bezpieczeństwa
Przed pionizacją należy przygotować otoczenie: usunąć przeszkody, założyć stabilne obuwie, zabezpieczyć łóżko i zapewnić asekurację. Nie wolno gwałtownie podrywać pacjenta do stania ani zaczynać od spaceru. Pionizacja powinna być stopniowa i dostosowana do możliwości podopiecznego.