Potrzeba przynależności i miłości
Słownik kwalifikacji SPO.03 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie podopiecznej
Potrzeba przynależności i miłości to potrzeba bycia z innymi ludźmi, utrzymywania więzi, odczuwania akceptacji, bliskości i wsparcia emocjonalnego. W piramidzie potrzeb Maslowa należy do potrzeb społecznych.
Kiedy ta potrzeba jest niezaspokojona?
U podopiecznego mogą występować:
- osamotnienie,
- tęsknota za rodziną lub bliskimi,
- poczucie porzucenia,
- smutek, wycofanie, płaczliwość,
- potrzeba rozmowy i obecności drugiej osoby,
- lęk przed odrzuceniem.
W pytaniach egzaminacyjnych sformułowania takie jak „czuje się samotna”, „tęskni za bliskimi”, „ma poczucie porzucenia” wskazują przede wszystkim na potrzebę przynależności i miłości.
Jak opiekun może wspierać tę potrzebę?
Opiekun powinien:
- okazywać życzliwość i zainteresowanie,
- rozmawiać z podopiecznym i aktywnie słuchać,
- pomagać w utrzymywaniu kontaktu z rodziną, np. telefon, wideorozmowa, list,
- zachęcać do udziału w zajęciach grupowych,
- wspierać relacje z innymi mieszkańcami lub sąsiadami,
- nie bagatelizować uczuć osamotnienia.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Potrzeba przynależności i miłości różni się od potrzeby szacunku i uznania, która dotyczy docenienia, prestiżu i poczucia własnej wartości. Różni się też od samorealizacji, która oznacza rozwijanie własnych możliwości, pasji i celów.