Potrzeba samorealizacji
Słownik kwalifikacji SPO.03 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie podopiecznej
Potrzeba samorealizacji to jedna z wyższych potrzeb człowieka opisywanych w piramidzie Maslowa. Oznacza dążenie do rozwijania własnych możliwości, zainteresowań, talentów i wiedzy oraz poczucie, że robi się coś wartościowego i zgodnego ze sobą.
W opiece nad osobą podopieczną samorealizacja jest ważna, ponieważ wpływa na poczucie sensu życia, sprawczości i własnej wartości. Nie dotyczy wyłącznie osób młodych lub aktywnych zawodowo — również seniorzy, osoby z niepełnosprawnością czy mieszkańcy DPS mogą realizować swoje pasje i rozwijać się.
Przykłady zaspokajania potrzeby samorealizacji
- czytanie książek, prasy, atlasów, literatury popularnonaukowej,
- udział w zajęciach edukacyjnych, wykładach, klubach zainteresowań,
- rozwijanie hobby, np. malowanie, śpiew, rękodzieło, ogrodnictwo,
- dzielenie się wiedzą i doświadczeniem z innymi,
- podejmowanie nowych wyzwań dostosowanych do możliwości podopiecznego,
- uczestnictwo w terapii zajęciowej rozwijającej zdolności i zainteresowania.
Jak rozpoznać tę potrzebę w pytaniu egzaminacyjnym?
Jeżeli osoba poszerza wiedzę, rozwija zainteresowania, realizuje pasje, tworzy coś, uczy się albo dzieli się swoimi osiągnięciami, najczęściej chodzi o potrzebę samorealizacji.
W przykładzie uczestnik spędza czas w czytelni, poznaje geografię świata i chętnie opowiada innym o tym, czego się dowiedział. Nie chodzi tu głównie o bezpieczeństwo ani podstawowe potrzeby fizjologiczne, lecz o rozwój osobisty i wykorzystanie własnego potencjału.